2020-06-21: Dwunasta Niedziela zwykła Pierwsza Komunia Święta

Intencje mszalne: 
L: 8.00 + Jan Szust (im.)
L: 8.00 + Krystyna Kukiełka, Katarzyna i Jan
B: 9.00 + Feliks Bednarski (24 r.), Anna, Maria Królikowska, Henryka Seńko
Z: 9.00 + Jan Machałek (im.)
L: 10.00 + Witold (26 r.), Eugenia i Eugeniusz Makowski i zm z Kozyrów i Makowskich
L: 10.00 + Antoni Muszyński (14 r.), Genowefa, Tomasz Muszyński
L: 12.00 Pierwsza Komunia Święta

 PSALM

Dla Ciebie znoszę urąganie, hańba twarz mi okrywa,
dla braci moich stałem się obcym
i cudzoziemcem dla synów mej matki.
 
 Bo gorliwość o dom Twój mnie pożera
i spadły na mnie obelgi złorzeczących Tobie.

Panie, modlę się do Ciebie 
w czas łaski, o Boże;
wysłuchaj mnie w Twojej wielkiej dobroci, 
w Twojej zbawczej wierności.

Wysłuchaj mnie, Panie,
bo miłość Twoja jest łaskawa,
spójrz na mnie w ogromie swego miłosierdzia.
Patrzcie i cieszcie się, ubodzy, 
niech ożyje serce, szukających Boga.

Bo Pan wysłuchuje biednych
i swoimi więźniami nie gardzi.
Niechaj Go chwalą niebiosa i ziemia,
morza i wszystko, co w nim żyje.

-------
EWANGELIA
(Mt 10,26-33)

Jezus powiedział do swoich apostołów:
«Nie bójcie się ludzi. Nie ma bowiem nic zakrytego, co by nie miało być wyjawione, ani nic tajemnego, o czym by się nie miano dowiedzieć.
Co mówię wam w ciemności, powtarzajcie w świetle, a co słyszycie na ucho, rozgłaszajcie na dachach.
Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, lecz duszy zabić nie mogą. Bójcie się raczej Tego, który duszę i ciało może zatracić w piekle.
Czyż nie sprzedają dwóch wróbli za asa? A przecież żaden z nich bez woli Ojca waszego nie spadnie na ziemię.
U was zaś policzone są nawet wszystkie włosy na głowie.
Dlatego nie bójcie się: jesteście ważniejsi niż wiele wróbli.
Do każdego więc, który się przyzna do Mnie przed ludźmi, przyznam się i Ja przed moim Ojcem, który jest w niebie.
Lecz kto się Mnie zaprze przed ludźmi, tego zaprę się i Ja przed moim Ojcem, który jest w niebie».

-------
KOMENTARZ
(Św. Patryk (ok. 385 - ok. 461), mnich, misjonarz, biskup)

Nie rozpocząłem tej pracy sam z siebie, ale to Chrystus Pan rozkazał mi przybyć i spędzić resztę moich dni przy poganach – Irlandczykach, jeśli tylko Pan tego zechce i obroni mnie od wszelkiej złej drogi... Ale nie ufam sobie "dopóki jestem w tym śmiertelnym ciele"  (2P 1,13 ;Rz 7,24)... Nie prowadziłem doskonałego trybu życia jak inni wierni, ale wyznaję to memu Panu i nie czerwienię się w Jego obecności. Ponieważ nie kłamię: odkąd poznałem Go w mojej młodości, miłość Boża wzrastała we mnie wraz z bojaźnią i aż do teraz, dzięki Bożej łasce, "wiary ustrzegłem" (2Tm 4,7).
            Nie sobie kpi zatem i obraża mnie kto chce; ja nie umilknę i nie ukryję "znaków i cudów" (Dn 6,28) które Pan mi ukazał, wiele lat naprzód, zanim się dokonały - On, który zna wszystko. To dlatego powinienem nieustannie dziękować Bogu, który tak często przebaczał moją głupotę i zaniedbania, ani razu się na mnie nie rozgniewał i ustanowił mnie biskupem. Pan  zlitował się nade mną, by "okazać łaskę aż do tysiącznego pokolenia" (Wj 20,6), bo widział moją dyspozycyjność... Ponieważ liczni byli ci, którzy sprzeciwiali się tej misji; rozmawiali między sobą za moimi plecami, mówiąc: "Czemuż ten podejmuje się tak niebezpiecznego zadania u cudzoziemców, którzy nie znają Boga"?  To nie przez złośliwość tak mówili; sam to poświadczam: znając moje prostactwo nie mogli pojąć, dlaczego zostałem biskupem. Także ja nie potrafiłem szybko pojąć łaski, która była we mnie. Teraz wszystko stało się dla mnie jasne.
            Teraz zatem wyjaśniam moim braciom i towarzyszom posługi, którzy mi uwierzyli, dlaczego "zapowiedziałem to już i teraz zapowiadam" (2Kor 13,2), w celu umocnienia i utrwalenia waszej wiary. Obyście i wy dążyli do ambitnych celów  i dokonali znakomitszych dzieł. To będzie moją chwałą, bo "mądry syn radością ojca" (Prz 10,1).