2020-06-14: Jedenasta Niedziela zwykła

 Przeżywamy czerwiec, miesiąc poświęcony Najświętszemu Sercu Pana Jezusa.

Kościół Parafialny pw. św. Jana Chrzciciela w Lipsku

 - widok od strony cmentarza

Lista proboszczów Parafii św. Jana Chrzciciela

ks. Kazimierz Wojtala (1919 – 1920),
ks. Paschalis Koskowski (1920),
ks. Wacław Gluziński (1920 – 1922),
ks. Kazimierz Mańkowski, ks. Aleksander Czajkowski (do r. 1941),
ks. Stanisław Masłowski (administrator do r. 1943), Pochodził z diecezji włocławskiej. Był proboszczem i dziekanem w Zduńskiej Woli. Wysiedlony przez Niemców z Warthegau, zatrzymał się w Lipsku. O Nim pisze Leon Świderski we wspomnieniach p.t. Oglądały oczy moje
ks. Andrzej Suchara (1944 – 1962),

ks. Jan Wnuk (1962 – 1978),
ks. Wiesław Rzepecki (1978 – 1987),
ks. Roman Jaworski (1987 – 1994)
ks. Jerzy Gliszczyński (1994 – 1995)

Intencje Mszalne: Niedziela 14.06.2020 r.

L: 8.00 Dziękczynna za 90 lat życia Heleny

L: 8.00 + Sylwester Gruszkiewicz (15 r.), Marianna i Jan Gruszkiewicz, Józefa (k) i Jan Kowalik, Andrzej Kucner, Krystyn (m.) i Adam Koper, Krystyna i Kazimierz Teterycz, Teresa Naworol, Halina Świątek, ks. Krystian Kotulski

B: 10.00 + Stanisława (k) Strzałka (2 r.)

Z: 10.00 + Franciszek i Marianna Ordyniec, Mateusz Łuczka, Katarzyna i Józef Rybak

L: 12.00 + Izydor, Regina, Roman Kijak, Natalia i Michał Wróbel

L: 12.00 + Stanisław Kwaśniuk (10 r.), Edward Franczuk, ++ Kwaśniuków i Franczuków

Msza na cmentarzu.

Na Cmentarzu Parafialnym w Lipsku o godz. 18.00, odbyła się Msza Święta w intencji spoczywających na naszym cmentarzu, zmarłych parafian i zmarłych z naszych rodzin, poprzedzona modlitwą wypominkową. Kazanie wygłosił ks. dr Eugeniusz Derdziuk - Proboszcz Parafii w Krasnobrodzie. 

http://parafia-lipsko.pl/ 

https://www.krasnobrod-sanktuarium.pl/ksieza/ks-pralat-dr-eugeniusz-derdziuk/ 

PSALM

Służcie Panu z weselem.
Stawajcie przed obliczem Pana z okrzykami radości.
Wiedzcie, że Pan jest Bogiem,
On sam nas stworzył,
jesteśmy Jego własnością,

Jego ludem, owcami Jego pastwiska.
W Jego bramy wstępujcie z dziękczynieniem,
z hymnami w Jego przedsionki,
Albowiem Pan jest dobry,
Jego łaska trwa na wieki,
a Jego wierność przez pokolenia.

-------
EWANGELIA
(Mt 9,36-38.10,1-8)

A widząc tłumy ludzi, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce niemające pasterza.
Wtedy rzekł do swych uczniów: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało.
Proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo».
Wtedy przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości.
A oto imiona dwunastu apostołów: pierwszy – Szymon, zwany Piotrem, i brat jego Andrzej, potem Jakub, syn Zebedeusza, i brat jego Jan,
Filip i Bartłomiej, Tomasz i celnik Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Tadeusz,
Szymon Gorliwy i Judasz Iskariota, ten, który Go zdradził.
Tych to Dwunastu wysłał Jezus, dając im następujące wskazania:
«Idźcie do owiec, które poginęły z domu Izraela.
Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie.
Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie.

-------
KOMENTARZ
(Sobór Watykański II)

Żeby wypełnić wolę Ojca, Chrystus zapoczątkował Królestwo niebieskie na ziemi i objawił nam tajemnicę Ojca, a posłuszeństwem swym dokonał odkupienia. Kościół, czyli Królestwo Chrystusowe, już teraz obecne w tajemnicy, dzięki mocy Bożej rośnie w sposób widzialny w świecie. Znakiem tego początku i wzrastania jest krew i woda wypływające z otwartego boku Jezusa ukrzyżowanego (por. J 19,34), a zapowiedzią słowa Pana odnoszące się do Jego śmierci na krzyżu: "A ja, gdy wywyższony zostanę ponad ziemię, wszystkich do siebie pociągnę" ( J 12,32 gr.)...
     Tajemnica Kościoła świętego ujawnia się w jego założeniu. Pan Jezus bowiem zapoczątkował Kościół swój głosząc radosną nowinę, a mianowicie nadejście Królestwa Bożego obiecanego od wieków w Piśmie: "Wypełnił się czas i przybliżyło się Królestwo Boże" (Mk 1,15, por. Mt 4,17). A Królestwo to zajaśniało ludziom w słowie, czynach i w obecności Chrystusa. Oto słowo Pana porównane jest do ziarna, które wsiewa się w rolę (Mk 4,14), ci, co słuchają go z wiarą i zaliczają się do małej trzódki Chrystusowej (Łk 12,32), otrzymali już samo Królestwo, własną mocą kiełkuje następnie ziarno i wzrasta aż do czasu żniwa (por. Mk 4,26-29). Także cuda Jezusa świadczą, że nastało już Królestwo Boże na ziemi: "Jeśli mocą Bożą wyrzucam czarty, tedy przyszło do was Królestwo Boże" (Łk 11,20, por. Mt 12,28). Przede wszystkim jednak Królestwo ujawnia się w samej osobie Chrystusa, Syna Bożego i Syna Człowieczego, który przyszedł, "aby służyć i oddać duszę swoją na okup za wielu" (Mk 10,45).
      Kiedy zaś Jezus, poniósłszy śmierć krzyżową za ludzi, zmartwychwstał, ukazał się jako Pan i Mesjasz, i Kapłan ustanowiony na wieki (por. Dz 2,36, Hbr 5,6, 7,17-21) i Ducha obiecanego przez Ojca wylał na uczniów swoich (por. Dz 2,33). Stąd też Kościół wyposażony w dary swego Zbawiciela i wiernie dochowujący Jego przykazań miłości, pokory i wyrzeczenia, otrzymuje posłannictwo głoszenia i krzewienia Królestwa Chrystusowego i Bożego wśród wszystkich narodów i stanowi zalążek oraz zaczątek tego Królestwa na ziemi. Sam tymczasem wzrastając powoli, tęsknił do Królestwa w pełni dokonanego i ze wszystkich sił spodziewa się i pragnie połączenia się z Królem swoim w chwale.