Wydarzenia z życia Parafii pw. św. Jana Chrzciciela w Lipsku
poniedziałek, 6 lipca 2020
2020-07-05: Czternasta Niedziela zwykła
CZYTANIE 1
(Księga Zachariasza 9,9-10.)
Tak mówi Pan: "Raduj się wielce, Córo Syjonu, wołaj radośnie, Córo Jeruzalem! Oto Król twój idzie do ciebie, sprawiedliwy i zwycięski. Pokorny - jedzie na osiołku, na oślątku, źrebięciu oślicy.
On zniszczy rydwany w Efraimie i konie w Jeruzalem, łuk wojenny strzaska w kawałki, pokój ludom obwieści. Jego władztwo sięgać będzie od morza do morza, od brzegów Rzeki aż po krańce ziemi".
-------
PSALM
(Księga Psalmów 145(144),1-2.8-9.10-11.13.14.)
Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu,
i sławił Twoje imię przez wszystkie wieki.
Każdego dnia będę błogosławił Ciebie
i na wieki wysławiał Twoje imię.
Pan jest łagodny i miłosierny,
nieskory do gniewu i bardzo łaskawy.
Pan jest dobry dla wszystkich,
a Jego miłosierdzie nad wszystkim, co stworzył.
Niech Cię wielbią, Panie, wszystkie Twoje dzieła
i niech Cię błogosławią Twoi wyznawcy.
Niech mówią o chwale Twojego królestwa
i niech głoszą Twoją potęgę.
Królestwo Twoje królestwem wszystkich wieków,
przez wszystkie pokolenia Twoje panowanie.
Pan podtrzymuje wszystkich, którzy upadają,
i podnosi wszystkich zgnębionych.
-------
CZYTANIE 2
(List do Rzymian 8,9.11-13.)
Bracia: Wy nie żyjecie według ciała, lecz według Ducha, jeśli tylko Duch Boży w was mieszka. Jeżeli zaś kto nie ma Ducha Chrystusowego, ten do Niego nie należy.
A jeżeli mieszka w was Duch Tego, który Jezusa wskrzesił z martwych, to Ten, co wskrzesił Chrystusa Jezusa z martwych, przywróci do życia wasze śmiertelne ciała mocą mieszkającego w was swego Ducha.
Jesteśmy więc, bracia, dłużnikami, ale nie ciała, byśmy żyć mieli według ciała.
Bo jeżeli będziecie żyli według ciała, czeka was śmierć. Jeżeli zaś przy pomocy Ducha zadawać będziecie śmierć popędom ciała – będziecie żyli.
-------
EWANGELIA
(Mt 11,25-30)
W owym czasie Jezus przemówił tymi słowami: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom.
Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie.
Wszystko przekazał Mi Ojciec mój. Nikt też nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca nikt nie zna, tylko Syn, i ten, komu Syn zechce objawić».
Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię.
Weźcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych.
Albowiem jarzmo moje jest słodkie, a moje brzemię lekkie».
-------
KOMENTARZ
(Św. Maksym Wyznawca (ok 580-662), mnich i teolog)
Jest powiedziane: "Na kim spocznę, jeśli nie na cichym i pokornym, który czci z drżeniem moje słowa?" (Iz 66,2 LXX) Stąd zatem wiadomo, że Królestwo Boże należy do pokornych i łagodnych. Powiedziano bowiem: "Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię" (Mt 5,5)...
Ziemia to niezłomny i niezmienny stan i moc, wzbudzone pięknem i prawością cichych. Jest zawsze z Panem, nosi nieustanną radość, podbiła Królestwo przygotowane od zarania dziejów i uczyniła godnym miejsca i porządku nieba, jak ziemia, której miejsce pośrodku wszechświata jest przyczyną cnoty, według której człowiek cichy jest pośrodku, między pochwałą a oszczerstwem, i trwa niewzruszony: ani napuszony pochwałami, ani zasmucony oszczerstwami. Ponieważ odepchnąwszy pragnienie tych rzeczy, od których się uwolnił z natury, rozum nie odczuwa ich ataków, kiedy go niepokoją. Znalazł spoczynek od ich poruszeń i przeniósł całą moc duszy do portu wolności boskiej, wolnej od wszelkiego działania; tej wolności, którą Pan pragnął przekazać swoim uczniom. Mówi: "Weźcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych" (Mt 11,29). Nazywa spoczynkiem moc Królestwa boskiego, tę moc, która wzbudza w ludziach godnych tej łaski, zwierzchnictwo wolne od wszelkiej służebności.
Jednakże jeśli niezwyciężona moc Królestwa w czystej postaci jest dana pokornym i cichym, kto byłby do tego stopnia pozbawiony miłości i pragnienia dóbr boskich, żeby nie dążyć do absolutnej pokory i łagodności, aby stać się odbiciem Królestwa Bożego, o ile jest to możliwe człowiekowi, nosząc w sobie to, co przez łaskę nadaję mu duchową formę, podobną do formy Chrystusa, który jest zasadniczo z natury wielkim Królem?
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz