Iz 10, 5-7.13-15
Biada prawodawcom ustaw bezbożnych
i tym, co ustanowili przepisy krzywdzące,
2 aby słabych odepchnąć od sprawiedliwości
i wyzuć z prawa biednych mego ludu;
by wdowy uczynić swoim łupem
i by móc ograbiać sieroty!
3 Lecz co zrobicie w dzień kary,
kiedy zagłada nadejdzie z dala?
Do kogo się uciekniecie o pomoc,
i gdzie zostawicie wasze bogactwa?
4 Nic, tylko skulić się [wam] pomiędzy jeńcami
albo paść wśród pomordowanych.
Po tym wszystkim nie uśmierzył się gniew Jego
i ręka Jego - nadal wyciągnięta.
Ukaranie dumnej Asyrii i jej króla
5 Ach, [ten] Asyryjczyk, rózga mego gniewu
i bicz w mocy mej zapalczywości!
6 Posyłam go przeciw narodowi bezbożnemu,
przykazuję mu, aby lud, na który się zawziąłem,
ograbił i złupił doszczętnie,
by rzucił go na zdeptanie, jak błoto na ulicach.
7 Lecz on nie tak będzie mniemał
i serce jego nie tak będzie rozumiało:
bo w jego umyśle plan zniszczenia
i wycięcia w pień narodów bez liku.
13 Powiedział bowiem:
Działałem siłą mej ręki
i własnym sprytem, bom jest rozumny.
Przesunąłem granice narodów
i rozgrabiłem ich skarby,
a mieszkańców powaliłem, jak mocarz.
14 Ręka moja odkryła jakby gniazdo
bogactwa narodów.
A jak zbierają porzucone jajka,
tak ja zagarnąłem całą ziemię;
i nie było, kto by zatrzepotał skrzydłem,
nikt nie otworzył dzioba, nikt nie pisnął.
15 Czy się pyszni siekiera wobec drwala?
Czy się wynosi piła ponad tracza?
Jak gdyby bicz chciał wywijać tym, który go unosi,
i jak gdyby pręt chciał podnosić tego, który nie jest z drewna.
PSALM
Depczą Twój lud, Panie
uciskają Twoje dziedzictwo,
mordują wdowę i przybysza,
zabijają sieroty.
Mówią: «Pan tego nie widzi,
nie dostrzega tego Bóg Jakuba».
Pomnijcie na to, głupcy w narodzie,
kiedy zmądrzejecie bezrozumni?
Czy nie usłyszy Ten, który wszczepił ucho,
Ten, który stworzył oko, nie zobaczy?
Czy Ten, co napomina ludy, nie będzie ich karał?
Ten, który ludzi uczy mądrości?
Pan nie odpycha swojego ludu
i nie porzuca swojego dziedzictwa.
Sąd się zwróci ku sprawiedliwości,
pójdą za nią wszyscy ludzie prawego serca.
-------
EWANGELIA
(Mt 11,25-27)
W owym czasie Jezus przemówił tymi słowami: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom.
Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie.
Wszystko przekazał Mi Ojciec mój. Nikt też nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca nikt nie zna, tylko Syn, i ten, komu Syn zechce objawić».
-------
KOMENTARZ
(Św. Jan Chryzostom (ok. 345-407), kapłan w Antiochii, potem biskup Konstantynopola, doktor Kościoła)
"Wysławiam Cię, Ojcze" - mówi Jezus – "że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi" Jakże?! Raduje się z utraty tych, którzy w Niego nie wierzą? Wcale nie: jak godne podziwu są boskie zamiary dla zbawienia człowieka! Kiedy przeciwstawia się prawdzie i nie chce jej przyjąć, Bóg nigdy go nie zmusza, pozwala mu działać. Jego zabłąkanie sprawia, że szuka drogi; powracając sam z siebie, szuka gorliwie łaski wezwania do wiary, którą wpierw pogardził. Co do tego, który pozostał wierny, jego zapał staje się coraz większy. Chrystus raduje się zatem, że te rzeczy zostały objawione niektórym, ale smuci się, że zostały zakryte innym - widać to, kiedy płacze nad miastem (Łk 19,41). W tym samym duchu pisał święty Paweł: "Dzięki jednak niech będą Bogu za to, że gdy byliście niewolnikami grzechu, daliście z serca posłuch nakazom tej nauki, której was oddano" (Rm 6,17)...
O jakich mądrych Jezus tutaj mówi? O uczonych w Piśmie i faryzeuszach. Mówi to, aby zachęcić uczniów, pokazując im, że uznano ich za godnych takich przywilejów i choć są zwykłymi rybakami , to otrzymali światło, którym pogardzili mądrzy i roztropni. Ci są mądrzy jedynie z nazwy, uważają się za mądrych, ale są fałszywymi mędrcami. To dlatego Chrystus nie mówi: "Objawiłeś te rzeczy niemądrym", ale "prostaczkom", to znaczy, ludziom prostym, bez wykrętów. W ten sposób uczy nas, aby nie szukać tego, co wielkie, ale prostoty. Święty Paweł idzie jeszcze dalej: "Jeśli ktoś spośród was mniema, że jest mądry na tym świecie, niech się stanie głupim, by posiadł mądrość" (1Kor 3,18).
i tym, co ustanowili przepisy krzywdzące,
2 aby słabych odepchnąć od sprawiedliwości
i wyzuć z prawa biednych mego ludu;
by wdowy uczynić swoim łupem
i by móc ograbiać sieroty!
3 Lecz co zrobicie w dzień kary,
kiedy zagłada nadejdzie z dala?
Do kogo się uciekniecie o pomoc,
i gdzie zostawicie wasze bogactwa?
4 Nic, tylko skulić się [wam] pomiędzy jeńcami
albo paść wśród pomordowanych.
Po tym wszystkim nie uśmierzył się gniew Jego
i ręka Jego - nadal wyciągnięta.
Ukaranie dumnej Asyrii i jej króla
5 Ach, [ten] Asyryjczyk, rózga mego gniewu
i bicz w mocy mej zapalczywości!
6 Posyłam go przeciw narodowi bezbożnemu,
przykazuję mu, aby lud, na który się zawziąłem,
ograbił i złupił doszczętnie,
by rzucił go na zdeptanie, jak błoto na ulicach.
7 Lecz on nie tak będzie mniemał
i serce jego nie tak będzie rozumiało:
bo w jego umyśle plan zniszczenia
i wycięcia w pień narodów bez liku.
13 Powiedział bowiem:
Działałem siłą mej ręki
i własnym sprytem, bom jest rozumny.
Przesunąłem granice narodów
i rozgrabiłem ich skarby,
a mieszkańców powaliłem, jak mocarz.
14 Ręka moja odkryła jakby gniazdo
bogactwa narodów.
A jak zbierają porzucone jajka,
tak ja zagarnąłem całą ziemię;
i nie było, kto by zatrzepotał skrzydłem,
nikt nie otworzył dzioba, nikt nie pisnął.
15 Czy się pyszni siekiera wobec drwala?
Czy się wynosi piła ponad tracza?
Jak gdyby bicz chciał wywijać tym, który go unosi,
i jak gdyby pręt chciał podnosić tego, który nie jest z drewna.
PSALM
Depczą Twój lud, Panie
uciskają Twoje dziedzictwo,
mordują wdowę i przybysza,
zabijają sieroty.
Mówią: «Pan tego nie widzi,
nie dostrzega tego Bóg Jakuba».
Pomnijcie na to, głupcy w narodzie,
kiedy zmądrzejecie bezrozumni?
Czy nie usłyszy Ten, który wszczepił ucho,
Ten, który stworzył oko, nie zobaczy?
Czy Ten, co napomina ludy, nie będzie ich karał?
Ten, który ludzi uczy mądrości?
Pan nie odpycha swojego ludu
i nie porzuca swojego dziedzictwa.
Sąd się zwróci ku sprawiedliwości,
pójdą za nią wszyscy ludzie prawego serca.
-------
EWANGELIA
(Mt 11,25-27)
W owym czasie Jezus przemówił tymi słowami: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom.
Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie.
Wszystko przekazał Mi Ojciec mój. Nikt też nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca nikt nie zna, tylko Syn, i ten, komu Syn zechce objawić».
-------
KOMENTARZ
(Św. Jan Chryzostom (ok. 345-407), kapłan w Antiochii, potem biskup Konstantynopola, doktor Kościoła)
"Wysławiam Cię, Ojcze" - mówi Jezus – "że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi" Jakże?! Raduje się z utraty tych, którzy w Niego nie wierzą? Wcale nie: jak godne podziwu są boskie zamiary dla zbawienia człowieka! Kiedy przeciwstawia się prawdzie i nie chce jej przyjąć, Bóg nigdy go nie zmusza, pozwala mu działać. Jego zabłąkanie sprawia, że szuka drogi; powracając sam z siebie, szuka gorliwie łaski wezwania do wiary, którą wpierw pogardził. Co do tego, który pozostał wierny, jego zapał staje się coraz większy. Chrystus raduje się zatem, że te rzeczy zostały objawione niektórym, ale smuci się, że zostały zakryte innym - widać to, kiedy płacze nad miastem (Łk 19,41). W tym samym duchu pisał święty Paweł: "Dzięki jednak niech będą Bogu za to, że gdy byliście niewolnikami grzechu, daliście z serca posłuch nakazom tej nauki, której was oddano" (Rm 6,17)...
O jakich mądrych Jezus tutaj mówi? O uczonych w Piśmie i faryzeuszach. Mówi to, aby zachęcić uczniów, pokazując im, że uznano ich za godnych takich przywilejów i choć są zwykłymi rybakami , to otrzymali światło, którym pogardzili mądrzy i roztropni. Ci są mądrzy jedynie z nazwy, uważają się za mądrych, ale są fałszywymi mędrcami. To dlatego Chrystus nie mówi: "Objawiłeś te rzeczy niemądrym", ale "prostaczkom", to znaczy, ludziom prostym, bez wykrętów. W ten sposób uczy nas, aby nie szukać tego, co wielkie, ale prostoty. Święty Paweł idzie jeszcze dalej: "Jeśli ktoś spośród was mniema, że jest mądry na tym świecie, niech się stanie głupim, by posiadł mądrość" (1Kor 3,18).
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz