CZYTANIE 1
(Pierwszy list do Koryntian 7,25-31.)
Bracia: Nie
mam nakazu Pańskiego co do dziewic, lecz daję radę jako ten, który –
wskutek doznanego od Pana miłosierdzia – godzien jest, aby mu wierzono.
Uważam, iż przy obecnych utrapieniach dobrze jest tak zostać, dobrze to dla człowieka tak żyć.
Jesteś związany z żoną? Nie usiłuj odłączać się od niej. Jesteś wolny? Nie szukaj żony.
Ale
jeżeli się ożenisz, nie grzeszysz. Podobnie i dziewica, jeśli wychodzi
za mąż, nie grzeszy. Tacy jednak cierpieć będą udręki w ciele, a ja
chciałbym ich wam oszczędzić.
Mówię, bracia, czas jest krótki. Trzeba więc, aby ci, którzy mają żony, tak żyli, jakby byli nieżonaci,
a
ci, którzy płaczą, tak jakby nie płakali, ci zaś, co się radują, tak
jakby się nie radowali; ci, którzy nabywają, jak gdyby nie posiadali;
ci, którzy używają tego świata, tak jakby z niego nie korzystali. Przemija bowiem postać tego świata.
-------
PSALM
(Księga Psalmów 45(44),11-12.14-15.16-17.)
Posłuchaj, córko, spójrz i nakłoń ucha,
zapomnij o twym ludzie, o domu twego ojca.
Król pragnie twego piękna,
on twoim panem, oddaj mu pokłon.
Córa królewska wchodzi pełna chwały,
odziana w złotogłów.
W szacie wzorzystej prowadzą ją do króla,
za nią prowadzą do ciebie dziewice, jej druhny.
Wiodą ją z radością i w uniesieniu,
wkraczają do królewskiego pałacu.
Synowie twoi zajmą miejsce twoich ojców,
ustanowisz ich książętami na całej ziemi.
-------
EWANGELIA
(Łk 6,20-26)
Jezus podniósł oczy na swoich uczniów i mówił: «Błogosławieni jesteście, ubodzy, albowiem do was należy królestwo Boże.
Błogosławieni, którzy teraz głodujecie, albowiem będziecie nasyceni.
Błogosławieni, którzy teraz płaczecie, albowiem śmiać się będziecie.
Błogosławieni
jesteście, gdy ludzie was znienawidzą i gdy was wyłączą spośród siebie,
gdy zelżą was i z powodu Syna Człowieczego odrzucą z pogardą wasze imię
jako niecne:
cieszcie się i radujcie w owym dniu, bo wielka jest wasza nagroda w niebie. Tak samo bowiem przodkowie ich czynili prorokom.
Natomiast biada wam, bogaczom, bo odebraliście już pociechę waszą.
Biada
wam, którzy teraz jesteście syci, albowiem głód cierpieć będziecie.
Biada wam, którzy się teraz śmiejecie, albowiem smucić się i płakać
będziecie.
Biada wam, gdy wszyscy ludzie chwalić was będą. Tak samo bowiem przodkowie ich czynili fałszywym prorokom».
-------
KOMENTARZ
(Izaak ze Stella (? - ok. 1171), mnich cysterski)
"Błogosławieni,
którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni" (Mt 5,5). Tym słowem
Pan pragnie dać nam do zrozumienia, że drogą do radości są łzy. Przez
smutek dochodzimy do radości; tracąc smak życia, odnajdujemy je;
odrzucając życie – posiadamy je, nienawidząc go – kochamy je, a gardząc
nim – zachowujemy (Mt 16,24n). Jeśli chcesz poznać samego siebie i
panować nad sobą, wejdź w głąb siebie i nie szukaj się na zewnątrz...
Wejdź w siebie, grzeszniku, wejdź tam, gdzie jesteś, w twoje serce...
Czy człowiek, który wchodzi w głąb siebie, nie odkryje się daleko, jak
syn marnotrawny, w dziwnym miejscu, w odległej krainie, gdzie siedzi i
płacze na wspomnienie swego ojca i kraju? (Łk 15,17)...
"Adamie,
gdzie jesteś?" (Rdz 3,9). Być może jeszcze w cieniu, aby nie widzieć
samego siebie; zszywasz liście pychy, aby skryć twój wstyd; rozglądając
się wokół, co jest z ciebie i dla ciebie... Popatrz wewnątrz, popatrz na
siebie... Wejdź w głąb siebie, grzeszniku, powróć do twojej duszy.
Zobacz
i płacz nad tą duszą, podległą próżności i rozproszeniu, która
nie potrafi się uwolnić ze swojej niewoli... To oczywiste, bracia,
żyjemy na zewnątrz nas, zapominamy o nas samych, za każdym razem, kiedy
rozpraszamy się w głupotach i rozrywkach i kiedy rozkoszujemy się
błahostkami. To dlatego Mądrości zależy raczej na zaproszeniu do domu
nawrócenia, niż do domu swawoli, to znaczy przypomnieć w jego wnętrzu,
jakim był człowiekiem na zewnątrz, mówiąc: "Błogosławieni, którzy się
smucą", a w innym miejscu: "Biada wam, którzy się teraz śmiejecie".
Bracia moi, jęczmy w obecności Pana, którego dobroć jest skłonna do
przebaczania; zwróćmy się do niego "przez post i płacz, i lament" (Jl
2,12)... aby, pewnego dnia, Jego pociechy rozradowały nasze dusze.
Zaprawdę, błogosławieni, którzy płaczą – nie dlatego, że płaczą, ale że
będą pocieszeni. Łzy są drogą; pociecha zaś błogosławieństwem.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz