Lb 24, 2-7. 15-17a
Wschodzi Gwiazda z Jakuba
Czytanie z Księgi Liczb
Gdy
Balaam podniósł oczy i zobaczył Izraela rozłożonego obozem według
swoich pokoleń, ogarnął go duch Boży i zaczął głosić swoje pouczenie,
mówiąc:
«Wyrocznia
Balaama, syna Beora; wyrocznia męża, który wzrok ma przenikliwy;
wyrocznia tego, który słyszy słowa Boże, który ogląda widzenie
Wszechmocnego, który pada, a oczy mu się otwierają.
Jakubie,
jakże piękne są twoje namioty, mieszkania twoje, Izraelu: Niby szerokie
doliny potoków, niby ogrody nad brzegami strumieni lub niby aloes,
który Pan sadził, niby cedry nad wodami. Płynie woda z jego wiader, a
zasiew jego ma wilgoć obfitą; król jego wiele mocniejszy niż Agag,
królestwo jego w górę wyniesione».
I
wygłosił swoje pouczenie, mówiąc: «Wyrocznia Balaama, syna Beora;
wyrocznia męża, który wzrok ma przenikliwy; wyrocznia tego, który słyszy
słowa Boże, a w wiedzy Najwyższego ma udział, który ogląda widzenie
Wszechmocnego, który pada, a oczy mu się otwierają.
Widzę go, lecz jeszcze nie teraz, dostrzegam go, ale nie z bliska: Wschodzi Gwiazda z Jakuba, a z Izraela podnosi się berło».
Oto słowo Boże.
odsłuchaj czytanie w YouTube:
https://youtu.be/iKGrhV9x6r8
PSALM RESPONSORYJNY
Ps 25 (24), 4-5. 6 i 7bc. 8-9 (R.: 4b)
Refren: Naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami.
Daj mi poznać Twoje drogi, Panie, *
naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami.
Prowadź mnie w prawdzie według swych pouczeń, *
Boże i zbawco, w Tobie mam nadzieję.
Refren.
Wspomnij na swoje miłosierdzie, Panie, *
na swoją miłość, która trwa od wieków.
Tylko o mnie pamiętaj w swoim miłosierdziu, *
ze względu na dobroć Twą, Panie.
Refren.
Dobry jest Pan i łaskawy, *
dlatego wskazuje drogę grzesznikom.
Pomaga pokornym czynić dobrze, *
uczy ubogich dróg swoich.
Refren.
odsłuchaj psalm w YouTube:
https://youtu.be/4Pb-nI2Spes
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ
Ps 85 (84), 8
Aklamacja: alleluja, alleluja, alleluja.
Okaż nam, Panie, łaskę swoją
i daj nam swoje zbawienie.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA
Mt 21, 23-27
Skąd pochodził chrzest Janowy?
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Gdy
Jezus przyszedł do świątyni i nauczał, przystąpili do Niego arcykapłani
i starsi ludu, pytając: «Jakim prawem to czynisz? i kto Ci dał tę
władzę?»
Jezus
im odpowiedział: «Ja też zadam wam jedno pytanie: jeśli odpowiecie Mi
na nie, i Ja powiem wam, jakim prawem to czynię. Skąd pochodził chrzest
Janowy: z nieba czy od ludzi?»
Oni
zastanawiali się między sobą: «Jeśli powiemy: „z nieba”, to nam
zarzuci: „Dlaczego więc nie uwierzyliście mu?” A jeśli powiemy: „od
ludzi”, to boimy się tłumu, bo wszyscy uważają Jana za proroka».
Odpowiedzieli więc Jezusowi: «Nie wiemy». On również im odpowiedział: «Zatem i Ja wam nie powiem, jakim prawem to czynię».
Oto słowo Pańskie.
odsłuchaj Ewangelię w YouTube:
https://youtu.be/9fhQWXqVEhQ
Autor: Św. Tomasz z Akwinu (1225-1274), teolog dominikański, doktor Kościoła
Zadaniem wszelkiego stworzenia jest danie świadectwa Bogu, bo każde stworzenie jest jakby dowodem Jego dobroci. Wielkość stworzenia świadczy w sposób sobie właściwy o sile i wszechmocy Bożej, a jego piękno – o Bożej mądrości. Niektórzy ludzie otrzymują od Boga specjalne zadanie: dają świadectwo o Bogu nie tylko w sposób naturalny – bo istnieją, ale także w sposób duchowy, czyniąc dobre dzieła... Jednakże ci, którzy nie zadowalają się otrzymywaniem darów Bożych i czynieniem dobra dzięki łasce Bożej, lecz głoszą te dary innym słowem, zachętą czy napomnieniem, są w sposób specjalny świadkami Boga. Jan jest jednym z nich; przyszedł, żeby rozdać dary Boże i głosić Jego chwałę.
Ta misja Jana, ta role świadka jest nieporównywalnie wielka, bo nikt nie może świadczyć o pewnej rzeczywistości, jeśli w niej nie uczestniczy. Jezus mówił: „Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, że to mówimy, co wiemy, i o tym świadczymy” (J 3,11). Złożyć świadectwo o prawdzie Bożej zakłada, że znamy tę prawdę. To dlatego także Chrystus odgrywał tę rolę świadka. „Ja się na to narodziłem i na to przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie” (J 18,37). Ale Chrystus i Jan byli świadkami w różny sposób. Chrystus posiadał to światło w sobie, co więcej, On sam był tym światłem, podczas gdy Jan tylko w nim uczestniczył. To dlatego Chrystus daje świadectwo całkowite, doskonale objawia prawdę. Jan i inni święci czynią to w takiej mierze, w jakiej otrzymują tę prawdę.
Wzniosła misja Jana: wymaga uczestnictwa w świetle Bożym i podobieństwie do Chrystusa, który także wykonał tę misję.
Źródło: Komentarz do Ewangelii św. Jana 4, 1 (© Evangelizo.org)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz