PIERWSZE CZYTANIE
Rdz 15, 1-6; 21, 1-3
Obietnica potomstwa
Czytanie z Księgi Rodzaju
Pan
tak powiedział do Abrama podczas widzenia: «Nie obawiaj się, Abramie,
bo Ja jestem twoim obrońcą; nagroda twoja będzie sowita».
Abram
rzekł: «o Panie, mój Boże, na cóż mi ona, skoro zbliżam się do kresu
mego życia, nie mając potomka; przyszłym zaś spadkobiercą mojej
majętności jest Damasceńczyk Eliezer». I mówił: «Ponieważ nie dałeś mi
potomka, ten właśnie, zrodzony u mnie sługa mój, zostanie moim
spadkobiercą».
Ale
oto usłyszał słowa: «Nie on będzie twoim spadkobiercą, lecz ten po
tobie dziedziczyć będzie, który od ciebie będzie pochodził».
I
poleciwszy Abramowi wyjść z namiotu, rzekł: «Spójrz na niebo i policz
gwiazdy, jeśli zdołasz to uczynić»; potem dodał: «Tak liczne będzie
twoje potomstwo». Abram uwierzył i Pan poczytał mu to za zasługę.
Pan
okazał Sarze łaskawość, jak to obiecał, i uczynił jej to, co
zapowiedział. Sara stała się brzemienną i urodziła sędziwemu Abrahamowi
syna w tym właśnie czasie, jaki Bóg wyznaczył. Abraham dał swemu synowi,
który mu się urodził, a którego mu zrodziła Sara, imię Izaak.
Oto słowo Boże.
odsłuchaj czytanie w YouTube:
https://youtu.be/44owvxJ_hIE
PSALM RESPONSORYJNY
Ps 105 (104), 1-2. 3-4. 5-6. 8-9 (R.: por. 8a)
Refren: Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu.
Sławcie Pana, wzywajcie Jego imienia, *
głoście Jego dzieła wśród narodów.
Śpiewajcie i grajcie Mu psalmy, *
rozgłaszajcie wszystkie Jego cuda.
Refren.
Szczyćcie się Jego świętym imieniem, *
niech się weseli serce szukających Pana.
Rozmyślajcie o Panu i Jego potędze, *
zawsze szukajcie Jego oblicza.
Refren.
Pamiętajcie o cudach, które on uczynił, *
o Jego znakach, o wyrokach ust Jego.
Potomkowie Abrahama, słudzy Jego, *
synowie Jakuba, Jego wybrańcy.
Refren.
Na wieki pamięta o swoim przymierzu, *
obietnicy danej tysiącu pokoleń,
o przymierzu, które zawarł z Abrahamem, *
przysiędze danej Izaakowi.
Refren.
odsłuchaj psalm w YouTube:
https://youtu.be/4lABJ0Xt02A
DRUGIE CZYTANIE
Hbr 11, 8. 11-12. 17-19
Wiara Abrahama, Sary i Izaaka
Czytanie z Listu do Hebrajczyków
Bracia:
Dzięki
wierze ten, którego nazwano Abrahamem, usłuchał wezwania, by wyruszyć
do ziemi, którą miał objąć w posiadanie. Wyszedł, nie wiedząc, dokąd
idzie.
Dzięki
wierze także i sama Sara, mimo podeszłego wieku, otrzymała moc
poczęcia. Uznała bowiem za godnego wiary Tego, który udzielił obietnicy.
Przeto z człowieka jednego, i to już niemal obumarłego, powstało
potomstwo tak liczne jak gwiazdy na niebie, jak niezliczone ziarnka
piasku na wybrzeżu morza.
Dzięki
wierze Abraham, wystawiony na próbę, ofiarował Izaaka, i to jedynego
syna składał na ofiarę, on, który otrzymał obietnicę, któremu
powiedziane było: «z Izaaka będzie dla ciebie potomstwo». Pomyślał
bowiem, iż Bóg mocen jest wskrzesić także umarłych, i dlatego odzyskał
go, na podobieństwo śmierci i zmartwychwstania Chrystusa.
Oto słowo Boże.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ
Hbr 1, 1-2a
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Wielokrotnie przemawiał niegdyś Bóg do ojców przez proroków,
a w tych ostatecznych dniach przemówił do nas przez Syna.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA DŁUŻSZA
Łk 2, 22-40
Dziecię rosło, napełniając się mądrością
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Gdy
upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, Rodzice
przynieśli Jezusa do Jerozolimy, aby przedstawić Go Panu. Tak bowiem
jest napisane w Prawie Pańskim: «Każde pierworodne dziecko płci męskiej
będzie poświęcone Panu». Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic
albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego.
A
żył w Jeruzalem człowiek imieniem Symeon. Był to człowiek sprawiedliwy i
pobożny, wyczekujący pociechy Izraela; a Duch Święty spoczywał na nim.
Jemu Duch Święty objawił, że nie ujrzy śmierci, aż zobaczy Mesjasza
Pańskiego. z natchnienia więc Ducha przyszedł do świątyni.
A
gdy Rodzice wnosili dzieciątko Jezus, aby postąpić z Nim według
zwyczaju Prawa, on wziął Je w objęcia, błogosławił Boga i mówił: «Teraz,
o Władco, pozwalasz odejść słudze Twemu w pokoju, według Twojego słowa.
Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, które przygotowałeś wobec
wszystkich narodów: światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego,
Izraela».
A
Jego ojciec i Matka dziwili się temu, co o Nim mówiono. Symeon zaś
błogosławił ich i rzekł do Maryi, Matki Jego: «Oto Ten przeznaczony jest
na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu
sprzeciwiać się będą – a Twoją duszę miecz przeniknie – aby na jaw
wyszły zamysły serc wielu».
Była
tam również prorokini Anna, córka Fanuela z pokolenia Asera, bardzo
podeszła w latach. Od swego panieństwa siedem lat żyła z mężem i
pozostała wdową.
Liczyła
już sobie osiemdziesiąt cztery lata. Nie rozstawała się ze świątynią,
służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą. Przyszedłszy w tej
właśnie chwili, sławiła Boga i mówiła o Nim wszystkim, którzy oczekiwali
wyzwolenia Jeruzalem.
A
gdy wypełnili wszystko według Prawa Pańskiego, wrócili do Galilei, do
swego miasta – Nazaretu. Dziecię zaś rosło i nabierało mocy, napełniając
się mądrością, a łaska Boża spoczywała na Nim.
Oto słowo Pańskie.
EWANGELIA KRÓTSZA
Łk 2, 22. 39-40
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Gdy upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, Rodzice przynieśli Jezusa do Jerozolimy, aby przedstawić Go Panu.
A
gdy wypełnili wszystko według Prawa Pańskiego, wrócili do Galilei, do
swego miasta – Nazaretu. Dziecię zaś rosło i nabierało mocy, napełniając
się mądrością, a łaska Boża spoczywała na Nim.
Oto słowo Pańskie.
odsłuchaj Ewangelię w YouTube:
https://youtu.be/AjEq3BiRGMk
Autor: Św. Matka Teresa z Kalkuty (1910-1997), założycielka Zgromadzenia Sióstr Misjonarek Miłości
Możecie modlić się do Świętej Rodziny za waszą rodzinę:
Ojcze nasz, któryś jest w niebie, Ty nam dałeś wzór życia
świętej Rodziny z Nazaretu.
Pomóż nam, kochający Ojcze, uczynić z naszej rodziny nowy Nazaret,
gdzie królują radość i pokój.
Niech będzie głęboko kontemplatywna, intensywnie eucharystyczna i wibrująca radością.
Pomóż nam pozostać razem w radościach i trudach,
dzięki wspólnej modlitwie.
Naucz nas rozpoznawać Jezusa w każdym członku naszej rodziny,
szczególnie kiedy on cierpi.
Niech eucharystyczne Serce Jezusa uczyni nasze serca cichymi i pokornymi
jak Jego serce (Mt 11,29).
Pomóż nam święcie wypełnić nasze rodzinne powołanie.
Obyśmy potrafili się kochać wzajemnie
jak Bóg ukochał każdego z nas,
coraz mocniej każdego dnia.
I przebaczali sobie wzajemnie nasze winy,
tak, jak Ty przebaczasz nam nasze grzechy.
Pomóż nam, kochający Ojcze,
przyjmować to, co nam dajesz
i dawać ochoczo to, co chcesz wziąść.
Niepokalane Serce Maryi, przyczyno naszej radości,
módl się za nami.
Święci aniołowie stróżowie,
Bądźcie zawsze z nami,
Prowadźcie nas i strzeżcie.
Amen.
Źródło: Prosta droga
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz