Sobota, I tydzień Adwentu

 

PIERWSZE CZYTANIE
Iz 30, 19-21. 23-26

Bóg zlituje się nad swoim ludem

Czytanie z Księgi proroka Izajasza
Tak mówi Pan Bóg, Święty Izraela:
Zaiste, o ludu, który zamieszkujesz Syjon w Jerozolimie, nie będziesz gorzko płakał. Rychło okaże ci on łaskę na głos twojej prośby. Ledwie usłyszy, odpowie ci.
Choćby ci Pan dał chleb ucisku i wodę utrapienia, twój Nauczyciel już nie odstąpi, a oczy twoje patrzeć będą na twego Mistrza. Twoje uszy usłyszą słowa rozlegające się za tobą: «To jest droga, idźcie nią!», jeśli chciałbyś iść na prawo lub na lewo.
On ześle deszcz na zboże, którym obsiejesz rolę, a pokarm z plonów ziemi będzie soczysty i pożywny. Twoje trzody będą się pasły w owym dniu na rozległych łąkach. Woły i osły obrabiające rolę żreć będą paszę dobrze przyprawioną, która została starannie przewiana.
Dojdzie do tego, że na każdej wysokiej górze i na każdym wyniosłym pagórku będą strumienie płynących wód na czas wielkiej rzezi, gdy padną warownie. Wówczas światło księżyca będzie jak światło słoneczne, a światło słońca będzie siedmiokrotne, jakby światło siedmiu dni, w dniu, gdy Pan opatrzy rany swego ludu i uleczy jego sińce po razach.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY
Ps 147A (146), 1b-2. 3-4. 5-6 (R.: por. Iz 30, 18)

Refren: Szczęśliwi wszyscy, co ufają Panu.
albo:
Alleluja.

Chwalcie Pana, bo dobrze jest śpiewać psalmy Bogu, *
słodko jest Go wysławiać.
Pan buduje Jeruzalem, *
gromadzi rozproszonych z Izraela.

Refren.

On leczy złamanych na duchu *
i przewiązuje ich rany.
On liczy wszystkie gwiazdy *
i każdej imię nadaje.

Refren.

Nasz Pan jest wielki i potężny, *
a Jego mądrość niewypowiedziana.
Pan dźwiga pokornych, *
karki grzeszników zgina do ziemi.

Refren.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ
Iz 33, 22

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Pan jest naszym sędzią, Pan naszym prawodawcą,
Pan naszym królem, on nas zbawi.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA
Mt 9, 35 – 10, 1. 5a. 6-8

Jezus lituje się nad znękanymi

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Jezus obchodził wszystkie miasta i wioski. Nauczał w tamtejszych synagogach, głosił Ewangelię o królestwie i leczył wszystkie choroby i wszystkie słabości.
A widząc tłumy, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce niemające pasterza. Wtedy rzekł do swych uczniów: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo».
Wtedy przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości. Tych to dwunastu wysłał Jezus i dał im takie wskazania: «Idźcie do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie».

Oto słowo Pańskie.

 Tytuł: „O Tobie mówi moje serce: "Szukaj Jego oblicza!" ... swego oblicza nie zakrywaj przede mną” (Ps 27,8)

Autor: Św. Anzelm z Canterbury (1033-1109), mnich, biskup i doktor Kościoła

Mów, moje serce, otwórz się całkowicie i powiedz Bogu: „Szukam, o Panie, Twojego oblicza” (Ps 27,8). A Ty, Panie, naucz moje serce, jak i gdzie Ciebie szukać oraz jak i gdzie Ciebie znaleźć. Panie, jeśli tutaj Ciebie nie ma, gdzież Cię znajdę? I jeśli jesteś wszędzie obecny, to dlaczego nie mogę Cię zobaczyć? Rzecz jasna, zamieszkujesz niedostępne światłości. Ale gdzie jest to niedostępne światło i jak do niego dojść? Kto mnie do niego doprowadzi i zanurzy w nim, żebym mógł Ciebie zobaczyć? I wreszcie, wedle jakich znaków i z której strony Cię szukać? Nigdy Ciebie nie widziałem, Panie mój Boże, i nie znam Twego oblicza. Co może, Najwyższy Panie, co może zrobić ten wygnaniec, daleko od Ciebie? Co może zrobić Twój sługa, zatroskany o Twoją miłość i odrzucony od Twojego oblicza? Pragnie Cię zobaczyć, a Twoje oblicze ukrywa się przed nim. On pragnie do Ciebie dołączyć, a Twój przybytek jest dla niego niedostępny. Chciałby Cię znaleźć, a nie wie, gdzie jesteś. Postanawia Cię szukać, a nie zna Twego oblicza.

Panie, Ty jesteś moim Bogiem, jesteś moim Mistrzem, a nigdy Cię nie widziałem. Stworzyłeś mnie, obdarzyłeś wszystkim, co mam, a ja jeszcze Ciebie nie znam. Stworzyłeś mnie, żebym Cię oglądał, a jak jeszcze nie zrealizowałem mojego powołania. Nieszczęsny los tego, który zgubił to, do czego został stworzony... Będę Cię szukał w moim pragnieniu i Ciebie pragną w moich poszukiwaniach. Znajdę Cię, kochając Ciebie i będę Cię kochał, kiedy Cię odnajdę.