PIERWSZE CZYTANIE
Rdz 3,9-15
Wprowadzam nieprzyjaźń pomiędzy potomstwo twoje i potomstwo niewiasty
Czytanie z Księgi Rodzaju
Gdy Adam zjadł owoc z drzewa zakazanego, Pan Bóg zawołał na niego i zapytał go: „Gdzie jesteś?”
On odpowiedział: „Usłyszałem Twój głos w ogrodzie, przestraszyłem się, bo jestem nagi, i ukryłem się”.
Rzekł Bóg: „Któż ci powiedział, że jesteś nagi? Czy może zjadłeś z drzewa, z którego ci zakazałem jeść?”
Mężczyzna odpowiedział: „Niewiasta, którą postawiłeś przy mnie, dała mi owoc z tego drzewa i zjadłem”.
Wtedy Pan Bóg rzekł do niewiasty: „Dlaczego to uczyniłaś?”
Niewiasta odpowiedziała: „Wąż mnie zwiódł i zjadłam”.
Wtedy
Pan Bóg rzekł do węża: „Ponieważ to uczyniłeś, bądź przeklęty wśród
wszystkich zwierząt domowych i polnych; na brzuchu będziesz się czołgał i
proch będziesz jadł po wszystkie dni twego istnienia. Wprowadzam
nieprzyjaźń między ciebie a niewiastę, pomiędzy potomstwo twoje a
potomstwo jej: ono zmiażdży ci głowę, a ty zmiażdżysz mu piętę”.
Oto słowo Boże
PSALM RESPONSORYJNY
Ps 98,1-4
Refren: Śpiewajcie Panu, bo uczynił cuda.
Śpiewajcie Panu pieśń nową,
albowiem uczynił cuda.
Zwycięstwo Mu zgotowała Jego prawica
i święte ramię Jego.
Pan okazał swoje zbawienie,
na oczach pogan objawił swoją sprawiedliwość.
Wspomniał na dobroć i na wierność swoją
dla domu Izraela.
Ujrzały wszystkie krańce ziemi
zbawienie Boga naszego.
Wołaj z radości na cześć Pana, cała ziemio,
cieszcie się, weselcie i grajcie.
DRUGIE CZYTANIE
Ef 1,3-6.11-12
Bóg wybrał nas w Chrystusie przed założeniem świata
Czytanie z Listu św. Pawła Apostoła do Efezjan
Niech
będzie błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa; który
napełnił nas wszelkim błogosławieństwem duchowym na wyżynach niebieskich
- w Chrystusie. W Nim bowiem wybrał nas przez założeniem świata, abyśmy
byli święci i nieskalani przed Jego obliczem. Z miłości przeznaczył nas
dla siebie jako przybranych synów przez Jezusa Chrystusa, według
postanowienia swej woli, ku chwale majestatu swej łaski, którą obdarzył
nas w Umiłowanym. W Nim dostąpiliśmy udziału my również, z góry
przeznaczeni zamiarem Tego, który dokonuje wszystkiego zgodnie z
zamysłem swej woli po to, byśmy istnieli ku chwale Jego majestatu - my,
którzyśmy już przedtem nadzieję złożyli w Chrystusie.
Oto słowo Boże
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ
Łk 1,28
Alleluja, alleluja, alleluja
Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą,
błogosławionaś Ty między niewiastami.
Alleluja, alleluja, alleluja
EWANGELIA
Łk 1,26-38
Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą
Słowa Ewangelii według świętego Łukasza
Bóg
posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do
Dziewicy poślubionej mężowi, imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy
było na imię Maryja.
Anioł wszedł do Niej i rzekł: „Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami”.
Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co miałoby znaczyć to pozdrowienie.
Lecz
anioł rzekł do Niej: „Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u
Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie
On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego
praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego
panowaniu nie będzie końca”.
Na to Maryja rzekła do anioła: „Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?”
Anioł
Jej odpowiedział: „Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego
osłoni Cię. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem
Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości
syna i jest już w szóstym miesiącu ta, która uchodzi za niepłodną. Dla
Boga bowiem nie ma nic niemożliwego”.
Na to rzekła Maryja: „Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa!”
Wtedy odszedł od Niej anioł.
Oto słowo Pańskie
Tytuł: Kontemplować Niepokalaną
Autor: Św. Pius X, papież od 1903 do 1914
Skoro
wiara, jak mówi Apostoł, jest niczym innym, jak „podstawą tych rzeczy,
których się spodziewamy” (Hbr 11,1), każdy przyzna łatwo, że gdy
Niepokalane Poczęcie Maryi utwierdza naszą wiarę, przez to samo także
ożywia naszą nadzieję. Tym więcej, że jeśli Dziewica wolna była od zmazy
pierworodnej, to dlatego, że miała zostać Matką Chrystusa; stała się
Matką Chrystusa, aby dusze nasze mogły odżyć w nadziei.
Pomijając
tutaj miłość ku Bogu, zapytujemy: któż nie znalazłby w rozważaniu
Niepokalanego Poczęcia Dziewicy bodźca do ścisłego przestrzegania nauki
Jezusa Chrystusa, abyśmy miłowali się wzajemnie, tak jak On nas
umiłował? „I ukazał się – w tych słowach opisuje św. Jan objawienie
Boskie – znak wielki na niebie: Niewiasta obleczona w słońce, a księżyc
pod jej nogami, a na głowie jej korona z gwiazd dwunastu” (Ap 12,1).
Każdemu wiadomo, że owa niewiasta oznacza Maryję Dziewicę, która
nietknięta żadną zmazą, poczęła naszego Mistrza Boskiego.
I
mówi Apostoł dalej: „A będąc brzemienną, wołała, rodząc i męczyła się w
porodzie” (Ap 12,2). Św. Jan przeto widział Najświętszą Pannę Maryję
wśród wiecznej szczęśliwości i wśród mozołu, tajemniczego porodu.
Jakiego narodzenia? Bez wątpienia naszego, nas, którzy zatrzymani
jeszcze na wygnaniu, potrzebujemy narodzenia się do doskonałej miłości
Bożej i szczęśliwości wiecznej. Co do bólów porodu, to oznaczają one żar
miłości, z jaką Maryja czuwała nad nami z wyżyn niebieskich i pracuje w
nieustannych modlitwach nad tym, by liczba wybranych była kompletna.
Życzeniem
Naszym jest, aby wszyscy wierni starali się zdobyć tę cnotę miłości i
korzystali w tym celu zwłaszcza z nadzwyczajnych uroczystości, które się
odbędą na cześć Niepokalanego Poczęcia Maryi.
Źródło: Encyklika „Ad diem illum laetissimum” (© Libreria Editrice Vaticana)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz