CZYTANIE 1
(Księga Izajasza 63,16b-17.19b.64,2b-7.)
Ty, Panie, jesteś naszym ojcem, odkupiciel nasz – to Twoje imię odwieczne.
Czemuż,
o Panie, dozwalasz nam błądzić z dala od Twoich dróg, tak iż serce
nasze staje się nieczułe na bojaźń przed Tobą? Odmień się przez wzgląd
na Twoje sługi i na pokolenia Twojego dziedzictwa.
Obyś rozdarł niebiosa i zstąpił – przed Tobą zatrzęsłyby się góry.
Zstąpiłeś: przed Tobą zatrzęsły się góry.
Ani ucho nie słyszało, ani oko nie widziało, żeby jakiś bóg poza Tobą czynił tyle dla tego, co w nim pokłada ufność.
Obyś
wychodził naprzeciw tym, co radośnie pełnią sprawiedliwość i pamiętają o
Twych drogach. Oto Ty zawrzałeś gniewem, bo grzeszyliśmy przeciw Tobie
od dawna i byliśmy zbuntowani.
My wszyscy byliśmy skalani, a
wszystkie nasze dobre czyny jak skrwawiona szmata. My wszyscy opadliśmy
zwiędli jak liście, a nasze winy poniosły nas jak wicher.
Nikt nie
wzywał Twojego imienia, nikt się nie zbudził, by się chwycić Ciebie. Bo
skryłeś Twoje oblicze przed nami i oddałeś nas w moc naszej winy.
A jednak, Panie, Ty jesteś naszym ojcem. My jesteśmy gliną, a Ty naszym Twórcą. Wszyscy jesteśmy dziełem rąk Twoich.
-------
PSALM
(Księga Psalmów 80(79),2ac.3b.15-16.18-19.)
Usłysz, Pasterzu Izraela,
Ty, który zasiadasz nad cherubinami.
Zbudź swą potęgę
i przyjdź nam z pomocą.
Powróć, Boże Zastępów,
wejrzyj z nieba, spójrz i nawiedź tę winorośl.
Chroń to, co zasadziła Twoja prawica,
latorośl, którą umocniłeś dla siebie.
Wyciągnij rękę nad mężem Twej prawicy,
nad synem człowieczym,
którego umocniłeś w swej służbie.
Już więcej nie odwrócimy się od Ciebie,
daj nam nowe życie, a będziemy Cię chwalili.
-------
CZYTANIE 2
(Pierwszy list do Koryntian 1,3-9.)
Bracia: Łaska wam i pokój od Boga Ojca naszego, i od Pana Jezusa Chrystusa!
Bogu mojemu dziękuję wciąż za was, za łaskę daną wam w Chrystusie Jezusie.
W Nim to bowiem zostaliście wzbogaceni we wszystko: we wszelkie słowo i wszelkie poznanie,
bo świadectwo Chrystusowe utrwaliło się w was.
Nie doznajecie tedy braku żadnej łaski, oczekując objawienia się Pana naszego, Jezusa Chrystusa.
On też będzie umacniał was aż do końca, abyście byli bez zarzutu w dzień Pana naszego Jezusa Chrystusa.
Wierny jest Bóg, który powołał was do współuczestnictwa z Synem swoim, Jezusem Chrystusem, Panem naszym.
-------
EWANGELIA
(Mk 13,33-37)
Jezus powiedział do swoich uczniów:«Uważajcie, czuwajcie, bo nie wiecie, kiedy czas ten nadejdzie.
Bo
rzecz ma się podobnie jak z człowiekiem, który udał się w podróż.
Zostawił swój dom, powierzył swoim sługom staranie o wszystko, każdemu
wyznaczył zajęcie, a odźwiernemu przykazał, żeby czuwał.
Czuwajcie więc, bo nie wiecie, kiedy pan domu przyjdzie: z wieczora czy o północy, czy o pianiu kogutów, czy rankiem.
By niespodzianie przyszedłszy, nie zastał was śpiących.
Lecz co wam mówię, do wszystkich mówię: Czuwajcie!»
-------
KOMENTARZ
(Św. Jan Chryzostom (ok. 345-407), kapłan w Antiochii, potem biskup Konstantynopola, doktor Kościoła)
W
czasie swojego pierwszego przyjścia, Bóg zstąpił bez blasku, nieznany
pośród licznej rzeszy, zachowując tę tajemnicę przez długie lata życia w
ukryciu. Kiedy schodził z góry Tabor, Jezus przykazał uczniom, żeby nie
mówili nikomu, że jest Chrystusem. Przyszedł zatem, jak pasterz, aby
odszukać zaginione owce – aby pochwycić to płoche zwierzę, musiał
pozostać w ukryciu. Jak lekarz, który stara się, żeby nie przestraszyć
pacjenta na początku, tak samo Zbawiciel nie daje się poznać na początku
swojej misji – czyni to niepostrzeżenie i powoli.
Prorocy
zapowiadali to przyjście bez blasku słowami: "Zstąpi jak deszcz na
trawę, jak deszcz rzęsisty, co nawadnia ziemię" (Ps 72,6). Nie odrywał
kawałka nieba, by zstąpić na obłokach, ale przyszedł cicho poprzez łono
Dziewicy, noszony przez nią pod sercem dziewięć miesięcy. Urodził się w
stajence, jak syn skromnego rzemieślnika... Chadzał to tu, to tam, jak
zwykli ludzie. Jego ubiór był prosty, a stół skromnie zastawiony. Idzie
niestrudzenie, aż do zmęczenia.
Ale nie takie będzie Jego
drugie przyjście. Przybędzie wtedy w takim blasku, że nie trzeba będzie
ogłaszać Jego nadejścia: "Albowiem jak błyskawica zabłyśnie na
wschodzie, a świeci aż na zachodzie, tak będzie z przyjściem Syna
Człowieczego" (Mt 24,27). Będzie to czas sądu i wydawania wyroku.
Dlatego też Pan nie ukaże się jako lekarz, ale jako sędzia. Prorok
Daniel widział jego tron z ognistych płomieni i jego koła z ognia, a
strumień ognia wypływał od Niego (Dn 7,9–10). (...) Dawid, król i
prorok, mówi o splendorze, o blasku, o ogniu, który Go otacza: "Przed
Nim ogień trawiący, wokół Niego szaleje nawałnica" (Ps 50 [49],3). Te
wszystkie porównania mają na celu pomóc nam zrozumieć suwerenność Boga,
blask, który Go otacza, i jego nieosiągalną naturę.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz