2020-11-03: Wtorek XXXI tygodnia Okresu Zwykłego

 CZYTANIE 1
()

Bracia: Niech was ożywia to dążenie, które było w Chrystusie Jezusie.
On, istniejąc w postaci Bożej, nie skorzystał ze sposobności, aby na równi być z Bogiem,
lecz ogołocił samego siebie, przyjąwszy postać sługi, stając się podobnym do ludzi. A w zewnętrznej postaci uznany za człowieka,
uniżył samego siebie, stając się posłusznym aż do śmierci – i to śmierci krzyżowej.
Dlatego też Bóg Go nad wszystko wywyższył i darował Mu imię ponad wszelkie imię,
aby na imię Jezusa zgięło się każde kolano istot niebieskich i ziemskich i podziemnych,
i aby wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest Panem - ku chwale Boga Ojca.     

-------
PSALM
(Księga Psalmów 22(21),26b-27.28-30a.31-32.)

Wypełnię moje śluby wobec czcicieli Boga.
Ubodzy będą jedli i zostaną nasyceni,
będą chwalić Pana ci, którzy Go szukają:
"Serca wasze niech żyją na wieki".

Przypomną sobie i wrócą do Pana wszystkie krańce ziemi
i oddadzą Mu pokłon wszystkie szczepy pogańskie.
bo władza królewska należy do Pana
i On panuje nad narodami.
Jemu oddadzą pokłon wszyscy, co śpią w ziemi.  

A moja dusza będzie żyła dla Niego,
potomstwo moje Jemu będzie służyć,  
przyszłym pokoleniom o Panu opowie,
a sprawiedliwość Jego ogłoszą ludowi,

który się narodzi.

«Pan to uczynił».

-------
EWANGELIA
(Łk 14,15-24)

Gdy Jezus siedział przy stole, jeden ze współbiesiadników rzekł do Niego: «Szczęśliwy jest ten, kto będzie ucztował w królestwie Bożym».
Jezus mu odpowiedział: «Pewien człowiek wyprawił wielką ucztę i zaprosił wielu.
Kiedy nadszedł czas uczty, posłał swego sługę, aby powiedział zaproszonym: "Przyjdźcie, bo już wszystko jest gotowe".
Wtedy zaczęli się wszyscy jednomyślnie wymawiać. Pierwszy kazał mu powiedzieć: "Kupiłem pole, muszę wyjść, aby je obejrzeć; proszę cię, uważaj mnie za usprawiedliwionego".
Drugi rzekł: "Kupiłem pięć par wołów i idę je wypróbować; proszę cię, uważaj mnie za usprawiedliwionego".
Jeszcze inny rzekł: "Poślubiłem żonę i dlatego nie mogę przyjść".
Sługa powrócił i oznajmił to swemu panu. Wtedy rozgniewany gospodarz nakazał słudze: "Wyjdź co prędzej na ulice i zaułki miasta i wprowadź tu ubogich, ułomnych, niewidomych i chromych!"
Sługa oznajmił: "Panie, stało się, jak rozkazałeś, a jeszcze jest miejsce".
Na to pan rzekł do sługi: "Wyjdź na drogi i między opłotki i zmuszaj do wejścia, aby mój dom był zapełniony.
Albowiem powiadam wam: Żaden z owych ludzi, którzy byli zaproszeni, nie skosztuje mojej uczty"».

-------
KOMENTARZ
(Św. Antoni z Padwy (ok. 1195-1231), franciszkanin, doktor Kościoła)

"Pewien człowiek wyprawił wielką ucztę i zaprosił wielu" (Łk 14,16). W czasie tej uczty będziemy jeść wyborne pożywienie, to znaczy, owoce, które dzieci Izraela przyniosą z ziemi obiecanej: winogrona, figi, granaty. Winogrona, z których robi się wino, symbolizują radość świętych w widzeniu Wcielonego Słowa. Figa, która jest najsłodszym z owoców, oznacza słodycz, jaką odczują święci, kontemplując całą Trójcę. Granat jest symbolem jedności Kościoła tryumfującego i różnorodności nagród…
     Pan nas wzywa do Wieczernika chwały niebieskiej… Pan, którego miłosierdzie jest bez granic, wzywa nie tylko sam, ale też przez zakon kaznodziejów, o których mówi Ewangelia: "Kiedy nadszedł czas uczty, posłał swego sługę, aby powiedział zaproszonym: Przyjdźcie, bo już wszystko jest gotowe" (Łk 14,17). Czas uczty to koniec świata. Na końcu świata sługa, zakon kaznodziejów, jest posłany do zaproszonych, aby przygotowali się na skosztowanie uczty, ponieważ wszystko jest gotowe. W rzeczywistości, odkąd Chrystus złożył się w ofierze, wejściem do Królestwa jest Męka Chrystusa.
     Co do Męki, Kościół lub człowiek sprawiedliwy, który wszedł na ucztę pokuty i ma wejść na ucztę chwały, powiedział…: "Pan jest moją obroną, wyprowadza mnie na miejsce przestronne; ocala, bo mnie miłuje" (por. Ps 18,19-20). Pan, rozciągając ramiona na krzyżu, stał się moim obrońcą w swej Męce, wyprowadza mnie na miejsce przestronne, posyłając Ducha Świętego; ocalił mnie od ataków wroga, ponieważ chciał, bym wszedł na ucztę życia wiecznego.
     Módlmy się zatem, drodzy bracia, aby nasz Pan, Jezus Chrystus, wprowadził nas na ucztę pokuty, a od niej zaprowadził do Wieczernika chwały wiecznej. On jest błogosławiony i chwalebny na wieki wieków. Amen!