PIERWSZE CZYTANIE
Rdz 49, 1a. 2. 8-10
Chrystus będzie pochodził z pokolenia Judy
Czytanie z Księgi Rodzaju
Jakub
przywołał swoich synów i powiedział do nich: «Zbierzcie się i
słuchajcie, synowie Jakuba, słuchajcie Izraela, ojca waszego!
Judo,
ciebie sławić będą bracia twoi, twoja bowiem ręka na karku twych
wrogów! Synowie twego ojca będą ci oddawać pokłon! Judo, młody lwie, na
zdobyczy róść będziesz, mój synu: jak lew się czai, gotuje do skoku, do
lwicy podobny, któż się ośmieli go drażnić? Nie zostanie odjęte berło od
Judy ani laska pasterska zabrana spośród jego kolan, aż przyjdzie Ten,
do którego ono należy, i zdobędzie posłuch u narodów!»
Oto słowo Boże.
odsłuchaj czytanie w YouTube:
https://youtu.be/mw-1ENqCZdA
PSALM RESPONSORYJNY
Ps 72 (71), 1b-2. 3-4b. 7-8. 17 (R.: por. 7)
Refren: Pokój zakwitnie, kiedy Pan przybędzie.
Boże, przekaż Twój sąd królowi, *
a Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu.
aby Twoim ludem rządził sprawiedliwie *
i ubogimi według prawa.
Refren.
Niech góry przyniosą pokój ludowi, *
a wzgórza sprawiedliwość.
Otoczy opieką ubogich z ludu, *
będzie ratował dzieci biedaków.
Refren.
Za dni jego zakwitnie sprawiedliwość *
i wielki pokój, zanim księżyc zgaśnie.
Będzie panował od morza do morza, *
od Rzeki aż po krańce ziemi.
Refren.
Niech jego imię trwa na wieki, *
jak długo świeci słońce, niech trwa jego imię.
Niech jego imieniem wzajemnie się błogosławią, *
niech wszystkie narody życzą mu szczęścia.
Refren.
odsłuchaj psalm w YouTube:
https://youtu.be/NDjsmyXS6zs
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Mądrości Najwyższego, która zarządzasz wszystkim mocno i łagodnie,
przyjdź i naucz nas drogi roztropności.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA
Mt 1, 1-17
Rodowód Jezusa Chrystusa, syna Dawida
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Rodowód Jezusa Chrystusa, syna Dawida, syna Abrahama.
Abraham
był ojcem Izaaka; Izaak ojcem Jakuba; Jakub ojcem Judy i jego braci;
Juda zaś był ojcem Faresa i Zary, których matką była Tamar. Fares był
ojcem Esroma; Esrom ojcem Arama; Aram ojcem Aminadaba; Aminadab ojcem
Naassona; Naasson ojcem Salmona; Salmon ojcem Booza, a matką była
Rachab. Booz był ojcem Obeda, a matką była Rut. Obed był ojcem Jessego, a
Jesse ojcem króla Dawida.
Dawid
był ojcem Salomona, a matką była dawna żona Uriasza. Salomon był ojcem
Roboama; Roboam ojcem Abiasza; Abiasz ojcem Asy; Asa ojcem Jozafata;
Jozafat ojcem Jorama; Joram ojcem Ozjasza; Ozjasz ojcem Joatama; Joatam
ojcem Achaza; Achaz ojcem Ezechiasza; Ezechiasz ojcem Manassesa;
Manasses ojcem Amosa; Amos ojcem Jozjasza; Jozjasz ojcem Jechoniasza i
jego braci w czasie przesiedlenia babilońskiego.
Po
przesiedleniu babilońskim Jechoniasz był ojcem Salatiela; Salatiel
ojcem Zorobabela; Zorobabel ojcem Abiuda; Abiud ojcem Eliakima; Eliakim
ojcem Azora; Azor ojcem Sadoka; Sadok ojcem Achima; Achim ojcem Eliuda;
Eliud ojcem Eleazara; Eleazar ojcem Mattana; Mattan ojcem Jakuba; Jakub
ojcem Józefa, męża Maryi, z której narodził się Jezus, zwany Chrystusem.
Tak
więc od Abrahama do Dawida jest w sumie czternaście pokoleń; od Dawida
do przesiedlenia babilońskiego czternaście pokoleń; od przesiedlenia
babilońskiego do Chrystusa czternaście pokoleń.
Oto słowo Pańskie.
odsłuchaj Ewangelię w YouTube:
https://youtu.be/MNj3SvQtKmg
Tytuł: "Jezus Chrystus, syn Dawida, syn Abrahama"
Autor: Papież Franciszek
Abraham,
nasz ojciec w wierze: Wiara otwiera nam drogę i towarzyszy nam na
przestrzeni dziejów. Dlatego jeśli chcemy zrozumieć, czym jest wiara,
powinniśmy opowiedzieć jej historię, drogę ludzi wierzących...
Szczególne miejsce należy się Abrahamowi, naszemu ojcu w wierze. W jego
życiu wydarza się rzecz wstrząsająca: Bóg kieruje do niego Słowo,
objawia się jako Bóg, który mówi i wzywa po imieniu. Wiara wiąże się ze
słuchaniem. Abraham nie widzi Boga, ale słyszy Jego głos. W ten sposób
wiara otrzymuje osobisty charakter. Dlatego Bóg nie jest Bogiem jakiegoś
miejsca ani nawet Bogiem związanym z jakimś specyficznym świętym
czasem, ale jest Bogiem osoby, Bogiem właśnie Abrahama, Izaaka i Jakuba,
zdolnym do nawiązania kontaktu z człowiekiem i do ustanowienia z nim
przymierza. Wiara stanowi odpowiedź na Słowo skierowane do osoby, daną
pewnemu «Ty», które nas woła po imieniu.
To,
co Słowo mówi do Abrahama, składa się z wezwania i obietnicy. Przede
wszystkim jest wezwaniem do wyjścia z własnej ziemi, zaproszeniem do
otwarcia się na nowe życie, jest początkiem wyjścia, które otwiera drogę
ku nieoczekiwanej przyszłości. Wizja, jaką wiara da Abrahamowi, będzie
zawsze związana z tym krokiem naprzód, jaki trzeba zrobić: wiara «widzi»
w takiej mierze, w jakiej się posuwa, w jakiej wchodzi w przestrzeń
otwartą przez Słowo Boże.
Słowo
to zawiera ponadto obietnicę: twoje potomstwo będzie liczne, będziesz
ojcem wielkiego narodu (por. Rdz 13, 16; 15, 5; 22, 17). To prawda, że
jako odpowiedź na uprzedzające ją Słowo, wiara Abrahama będzie zawsze
aktem pamięci. Jednak ta pamięć, będąc pamięcią o obietnicy, nie zamyka
się w przeszłości, staje się zdolna otworzyć na przyszłość, oświecić
przemierzaną drogę... i jest ściśle związana z nadzieją.
Źródło: Encyklika „Lumen fidei”, § 8-9 (trad. © Libreria Editrice Vaticana)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz