środa, 9 grudnia 2020

Środa, II tydzień Adwentu

  


PIERWSZE CZYTANIE
Iz 40, 25-31

Bóg dodaje mocy zmęczonemu

Czytanie z Księgi proroka Izajasza
«Z kim moglibyście Mnie porównać, tak żeby Mi dorównał?» – mówi Święty. Podnieście oczy w górę i patrzcie: Kto stworzył te gwiazdy? – Ten, który w szykach prowadzi ich wojsko, wszystkie je woła po imieniu. Spod takiej potęgi i olbrzymiej siły nikt się nie wymknie.
Czemu mówisz, Jakubie, i ty, Izraelu, powtarzasz: «Zakryta jest moja droga przed Panem i prawo moje przez Boga pominięte?» Czy nie wiesz tego? Czy nie słyszałeś?
Pan – to Bóg wieczny, Stwórca krańców ziemi. On się nie męczy ani nie nuży, Jego mądrość jest niezgłębiona.
On daje siłę zmęczonemu i pomnaża moc bezsilnego. Chłopcy się męczą i nużą, chwieją się, słabnąc, młodzieńcy, lecz ci, co zaufali Panu, odzyskują siły, otrzymują skrzydła jak orły; biegną bez zmęczenia, bez znużenia idą.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY
Ps 103 (102), 1b-2. 3-4. 8 i 10 (R.: por. 1b)

Refren: Chwal i błogosław, duszo moja, Pana.

Błogosław, duszo moja, Pana, *
i wszystko, co jest we mnie, święte imię Jego.
Błogosław, duszo moja, Pana *
i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach.

Refren.

On odpuszcza wszystkie twoje winy *
i leczy wszystkie choroby.
On twoje życie ratuje od zguby, *
obdarza cię łaską i zmiłowaniem.

Refren.

Miłosierny jest Pan i łaskawy, *
nieskory do gniewu i bardzo cierpliwy.
Nie postępuje z nami według naszych grzechów *
ani według win naszych nam nie odpłaca.

Refren.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Oto Pan przyjdzie, aby lud swój zbawić,
błogosławieni, którzy są gotowi wyjść Mu na spotkanie.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA
Mt 11, 28-30

Chrystus pokrzepia utrudzonych

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Jezus przemówił tymi słowami:
«Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem słodkie jest moje jarzmo, a moje brzemię lekkie».

Oto słowo Pańskie.


 Tytuł: "Przyjdźcie do Mnie... bo jestem cichy i pokorny sercem"

Autor: Bł. Jan van Ruusbroec (1293-1381), kanonik regularny

Trzecie przyjście Chrystusa będzie miało miejsce w przyszłości: w chwili Sądu albo w godzinie śmierci […]

Sąd Chrystusa jest sprawiedliwy, bo jest On Synem Człowieczym i mądrością Ojca i do niej należy wszelki osąd. Dla niej wszystkie serca są odkryte, w niebie, na ziemi i w piekle. […] Sposób sądzenia Chrystusa, naszego Oblubieńca i Sędziego, polega na wynagrodzeniu i ukaraniu wedle sprawiedliwości, bo każdy otrzymuje według swoich zasług. Każdemu dobremu człowiekowi i za każde dobre dzieło dokonane w Bogu przyznaje On nagrodę bez miary — to znaczy samego siebie, bo żadne stworzenie nie mogłoby na nią samo zaslużyć. Ponieważ współpracuje z każdym dziełem stworzenia, to dzięki Jego mocy stworzenie zasługuje na samego Chrystusa w nagrodę, i to w całkowitej równości […]

Pierwsze przyjście — kiedy Bóg stał się człowiekiem, żył pokornie i umarł z miłości do nas — powinno nas skłonić do pójścia za Nim na zewnątrz z obyczajami doskonałymi w cnoty, a wewnątrz z miłością i prawdziwą pokorą. Musimy mocno pragnąć i prosić codziennie o drugie przyjście, które trwa obecnie i podczas którego Bóg przychodzi z łaską do każdego kochającego serca. Wtedy nie upadniemy i będziemy wzrastać w nowe cnoty. A trzeciego przyjścia — Sądu lub chwili śmierci — trzeba nam cierpliwie oczekiwać, ufnie i godnie, oraz pragnąć go, abyśmy zostali uwolnieni z obecnego wygnania i wstąpili do przybytku chwały.

Źródło: Zaślubiny duchowe, 1 (© Evangelizo.org)

 


 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz