CZYTANIE 1
(Księga Izajasza 26,1-6.)
W ów dzień śpiewać będą tę pieśń w ziemi judzkiej: «Miasto mamy potężne; on jako środek ocalenia umieścił mur i przedmurze.
Otwórzcie bramy! Niech wejdzie naród sprawiedliwy, dochowujący wierności;
jego charakter stateczny Ty kształtujesz w pokoju, w pokoju, bo Tobie zaufał.
Złóżcie nadzieję w Panu na zawsze, bo Pan jest wiekuistą Skałą!
Bo On poniżył przebywających na szczytach, upokorzył miasto niedostępne, upokorzył je aż do ziemi, sprawił, że w proch runęło:
podepczą je nogi, nogi biednych i stopy ubogich».
-------
PSALM
(Księga Psalmów 118(117),1.8-9.19-21.25-27a.)
Dziękujcie Panu, bo jest dobry,
bo Jego łaska trwa na wieki.
Lepiej się uciec do Pana,
niż pokładać ufność w człowieku.
Lepiej się uciec do Pana,
niż pokładać ufność w książętach.
Otwórzcie mi bramy sprawiedliwości,
wejdę przez nie i podziękuję Panu.
Oto jest brama Pana, przez nią wejdą sprawiedliwi.
Dziękuję Tobie, że mnie wysłuchałeś
i stałeś się moim Zbawcą.
O Panie, Ty nas wybaw,
pomyślność daj nam, o Panie!
Błogosławiony, który przybywa w imię Pańskie,
błogosławimy was z Pańskiego domu.
Pan jest Bogiem i daje nam światło.
-------
EWANGELIA
(Mt 7,21.24-27)
Jezus
powiedział do swoich uczniów: «Nie każdy, który Mi mówi: "Panie,
Panie!", wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto spełnia wolę
mojego Ojca, który jest w niebie.
Każdego więc, kto tych słów moich
słucha i wypełnia je, można porównać z człowiekiem roztropnym, który dom
swój zbudował na skale.
Spadł deszcz, wezbrały potoki, zerwały się wichry i uderzyły w ten dom. On jednak nie runął, bo na skale był utwierdzony.
Każdego
zaś, kto tych słów moich słucha, a nie wypełnia ich, można porównać z
człowiekiem nierozsądnym, który dom swój zbudował na piasku.
Spadł deszcz, wezbrały potoki, zerwały się wichry i rzuciły się na ten dom. I runął, a upadek jego był wielki».
-------
KOMENTARZ
(Bł. Kolumban Marmion (1858-1923), opat)
Wiara
jest podstawową cnotą. […] Wiara jest w nas początkiem, podstawą,
korzeniem naszego życia dziecka Bożego. […] Jeśli wiara jest niezbędna,
by wzbudzić życie nadnaturalne, jest także potrzebna, żeby zapewnić mu
wzrost i rozwój. Wiara jest prawdziwie fundamentem i korzeniem życia
wewnętrznego.
Z jakiego powodu kładzie się fundamenty pod budowlę?
Nie tylko pozwalają one rozpocząć budowę, ale czy te nie od nich w
każdym momencie zależy stabilność, równowaga, a nawet trwałość budynku?
Podobnie jest z wiarą w życiu chrześcijańskim. Jedynie solidna podstawa
przekonań umacnia nadzieję, pobudza do wzrostu miłość i pozwala
modlitwie wznosić się do Boga. W czasie próby, jaki i w codzienności –
skąd pochodzi nieustanne wsparcie, skąd otrzymujemy najskuteczniejszą
pobudkę do działania, jeśli nie z wiary? To dlatego święty Paweł prosił
Kolosan, aby trwali "w wierze - ugruntowani i stateczni" (Kol 1,23). […]
Taka jest fundamentalna waga przekonań wiary. Te przekonania
nieustannie działają, uszlachetniają egzystencję i umacniają duszę.
Dzięki nim chrześcijanin…, pomimo ciosu złych mocy, nigdy nie wątpi o
zwycięstwie (por. 1J 5,4).
Świętemu Pawłowi spodobało się zamknąć w
krótkiej formule całą doktrynę, która mu była droga: "Sprawiedliwy żyje z
wiary" (por. Gal 3,2; Rz 1,17; Hbr 10,38). Zapamiętajmy jej niezwykle
praktyczny zasięg, ponieważ im bardziej nasza wiara będzie niezłomna,
tym bardziej całe nasze życie będzie odnowione, a dzięki temu zacisną
się więzi naszego boskiego przysposobienia.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz