CZYTANIE 1
(Księga Koheleta (Eklezjastesa) 11,9-10.12,1-8.)
Ciesz
się, młodzieńcze, w młodości swojej, a serce twoje niech się rozwesela
za dni młodości twojej. I chodź drogami serca swego i za tym, co oczy
twe pociąga; lecz wiedz, że z tego wszystkiego będzie cię sądził Bóg!
Więc usuń przygnębienie ze swego serca i oddal ból od twego ciała, bo młodość jak zorza poranna szybko przemija.
Pomnij
jednak na Stwórcę swego w dniach swej młodości, zanim jeszcze nadejdą
dni niedoli i przyjdą lata, o których powiesz: «Nie mam w nich
upodobania»;
zanim zaćmi się słońce i światło, i księżyc, i gwiazdy, i chmury powrócą po deszczu;
w
czasie, gdy trząść się będą stróże domu, i uginać się będą silni
mężowie, i będą ustawały [kobiety] mielące, bo ich ubędzie, i zaćmią się
patrzące w oknach;
i zamkną się drzwi na ulicę, podczas gdy łoskot młyna przycichnie i podniesie się do głosu ptaka, i wszystkie śpiewy przymilkną;
odczuwać
się nawet będzie lęk przed wyżyną i strach na drodze; i drzewo
migdałowe zakwitnie, i ociężałą stanie się szarańcza, i pękać będą
kapary; bo zdążać będzie człowiek do swego wiecznego domu i kręcić się
już będą po ulicy płaczki;
zanim się przerwie srebrny sznur i stłucze się czara złota, i dzban się rozbije u źródła, i w studnię kołowrót złamany wpadnie;
i wróci się proch do ziemi, tak jak nią był, a duch powróci do Boga, który go dał.
Marność nad marnościami - powiada Kohelet - wszystko marność.
-------
PSALM
(Księga Psalmów 90(89),3-4.5-6.12-13.14.17.)
Obracasz w proch człowieka
i mówisz: "Wracajcie synowie ludzcy".
Bo tysiąc lat w Twoich oczach
jest jak wczorajszy dzień, który minął,
albo straż nocna.
Porywasz ich: stają się jak sen poranny,
jak trawa, co rośnie:
rankiem zielona i kwitnąca,
wieczorem więdnie i usycha.
Naucz nas liczyć dni nasze,
abyśmy zdobyli mądrość serca.
Powróć, o Panie, jak długo będziesz zwlekał?
Bądź litościwy dla sług Twoich!
Nasyć nas o świcie swoją łaską,
abyśmy przez wszystkie dni nasze
mogli się radować i cieszyć.
Dobroć Pana Boga naszego niech będzie nad nami
i wspieraj pracę rąk naszych,
dzieło rąk naszych wspieraj.
-------
EWANGELIA
(Łk 9,43b-45)
Gdy wszyscy pełni byli podziwu dla wszystkich czynów Jezusa, On powiedział do swoich uczniów:
«Weźcie wy sobie dobrze do serca te słowa: Syn Człowieczy będzie wydany w ręce ludzi».
Lecz
oni nie rozumieli tego powiedzenia; było ono zakryte przed nimi, tak że
go nie pojęli, a bali się zapytać Go o to powiedzenie.
-------
KOMENTARZ
(Św. Tomasz z Akwinu (1225-1274), teolog dominikański, doktor Kościoła)
Niektórzy
chlubią się ze swojej wiedzy, ale apostoł Paweł znajduje największe
poznanie w krzyżu. "Postanowiłem bowiem, będąc wśród was, nie znać
niczego więcej, jak tylko Jezusa Chrystusa, i to ukrzyżowanego" (1Kor
2,2). Czy krzyż nie jest dopełnieniem wszelkiego prawa i wszelką sztuką
dobrego życia? Tym, którzy chlubią się swoją mocą, Paweł odpowiada, że z
krzyża czerpie niezrównaną moc: "Nauka bowiem krzyża głupstwem jest dla
tych, co idą na zatracenie, mocą Bożą zaś dla nas, którzy dostępujemy
zbawienia" (1Kor 1,18). Chlubicie się z nabytej wolności? To z krzyża
Paweł czerpie swoją: "Dawny nasz człowiek został razem z Nim ukrzyżowany
po to, byśmy już więcej nie byli w niewoli grzechu" (Rz 6,6).
Jeszcze inne osoby chlubią się z przynależności do jakiejś znakomitej
grupy, ale my, przez krzyż Chrystusa, jesteśmy zaproszeni na
zgromadzenie niebios. "Pojednać wszystko z sobą: przez Niego - i to, co
na ziemi, i to, co w niebiosach, wprowadziwszy pokój przez krew Jego
krzyża" (Kol 1,20) Niektórzy wreszcie chlubią się z symboli tryumfu,
przyznanym zwycięzcom; krzyż jest tryumfalnym sztandarem zwycięstwa
Chrystusa nad demonami: "Po rozbrojeniu Zwierzchności i Władz, jawnie
wystawił [je] na widowisko, powiódłszy je dzięki Niemu w triumfie" (Kol
2,15)...
Z czego apostoł Paweł pragnie się chlubić przede
wszystkim? Z tego, co może zjednoczyć go z Chrystusem; to, czego
pragnie, to być z Chrystusem.
-
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz