poniedziałek, 26 października 2020

2020-10-25: Trzydziesta Niedziela zwykła

 


CZYTANIE 1
(Księga Wyjścia 22,20-26.)

To mówi Pan: "Nie będziesz gnębił i nie będziesz uciskał cudzoziemców, bo wy sami byliście cudzoziemcami w ziemi egipskiej.
Nie będziesz krzywdził żadnej wdowy i sieroty.
Jeślibyś ich skrzywdził i będą Mi się skarżyli, usłyszę ich skargę,
zapali się gniew mój, i wygubię was mieczem i żony wasze będą wdowami, a dzieci wasze sierotami.
Jeśli pożyczysz pieniądze ubogiemu z mojego ludu, żyjącemu obok ciebie, to nie będziesz postępował wobec niego jak lichwiarz i nie karzesz mu płacić odsetek.
Jeśli weźmiesz w zastaw płaszcz twego bliźniego, winieneś mu go oddać przed zachodem słońca,
bo jest to jedyna jego szata i jedyne okrycie jego ciała podczas snu. I jeśliby się on żalił przede Mną, usłyszę go, bo jestem litościwy".

-------
PSALM
(Księga Psalmów 18(17),2-3a.3bc-4.47.51a-51b.)

Miłuję Cię, Panie,
Mocy moja,
Panie, Opoko moja i Twierdzo,
mój Wybawicielu.

Boże mój, Skało moja, na którą się chronię,
Tarczo moja, Mocy zbawienia mego i moja Obrono.
Wzywam Pana, godnego chwały,
i wyzwolony będę od moich nieprzyjaciół.

Niech żyje Pan, niech będzie błogosławiona moja Opoka,
Niech będzie wywyższony mój Bóg i Zbawca.
Ty dałeś wielkie zwycięstwo królowi
i łaską obdarzyłeś Dawida, Twego pomazańca.

-------
CZYTANIE 2
(Pierwszy list do Tesaloniczan 1,5c-10.)

Bracia: Wiecie, jacy byliśmy dla was, przebywając wśród was.
A wy, przyjmując słowo pośród wielkiego ucisku, z radością Ducha Świętego, staliście się naśladowcami naszymi i Pana,
by okazać się w ten sposób wzorem dla wszystkich wierzących w Macedonii i Achai.
Dzięki wam nauka Pańska stała się głośna nie tylko w Macedonii i Achai, ale wasza wiara w Boga wszędzie dała się poznać, tak że nawet nie trzeba nam o tym mówić.
Albowiem oni sami opowiadają o nas, jakiego to przyjęcia doznaliśmy od was i jak nawróciliście się od bożków do Boga, by służyć Bogu żywemu i prawdziwemu
i oczekiwać z niebios jego Syna, którego wzbudził z martwych, Jezusa, naszego wybawcę od nadchodzącego gniewu.

-------
EWANGELIA
(Mt 22,34-40)

Gdy faryzeusze posłyszeli, że Jezus zamknął usta saduceuszom, zebrali się razem,
a jeden z nich, uczony w Prawie, zapytał Go, wystawiając Go na próbę:
«Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest największe?»
On mu odpowiedział: «"Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem".
To jest największe i pierwsze przykazanie.
Drugie podobne jest do niego: "Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego".
Na tych dwóch przykazaniach zawisło całe Prawo i Prorocy».

-------
KOMENTARZ
(Św. Robert Bellarmin (1542-1621), jezuita, biskup, doktor Kościoła)

Co przykazujesz Panie swoim sługom? "Weźcie moje jarzmo", mówisz. Jakie ono jest? "Jarzmo moje jest słodkie, a moje brzemię lekkie". Któż nie znosiłby chętnie jarzma, które nie jest obciążające, ale które wspiera, i brzemienia, które nie miażdży, ale wzmacnia? I jeszcze dodajesz Panie: "znajdziecie ukojenie dla dusz waszych" (Mt 11, 29) Cóż to za brzemię, które nie męczy, ale daje ukojenie? To pierwsze i największe przykazanie: "Będziesz miłował Pana Boga swego z całego serca swego". Czy jest coś prostszego, coś milszego i słodszego niż umiłowanie dobra, piękna, miłości, którymi Ty sam jesteś, o Boże?
      Poza tym czyż nie obiecałeś nagrody tym, którzy przestrzegają Twoich przykazań "cenniejszych niż złoto i słodszych od miodu płynącego z plastra"? (Ps 19, 11). Tak, obiecujesz nagrodę i to nagrodę wieczną, jak mówi Twój apostoł, św. Jakub: "Otrzyma wieniec życia, obiecany przez Pana tym, którzy Go miłują" (Jk 1, 12)... O tym też pisze św. Paweł, opierając się na księdze Izajasza: "Ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało, ani serce człowieka nie zdołało pojąć, jak wielkie rzeczy przygotował Bóg tym, którzy Go miłują" (1Kor 2, 9).
      Rzeczywiście, wielkie są zyski dla tych, którzy przestrzegają Twoich przykazań. Nie tylko dla tych, którzy przestrzegają tego pierwszego i największego przykazania czy dla Boga, który je daje. Także pozostałe przykazania kształtują posłuszeństwo człowieka, wzmacniają go, uczą i wartościują, a także sprawiają, że staje się dobry i miłosierny. Jeśli posiadasz mądrość, rozumiesz, że zostałeś stworzony na chwałę Boga i na wieczne zbawienie. To jest Twój cel, centrum Twojej duszy i skarb Twojego serca. Jeśli tam dojdziesz, będziesz szczęśliwy. Jeśli tego Ci zabraknie, nie osiągniesz szczęścia.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz