CZYTANIE 1
(Księga Przysłów 30,5-9.)
Każde słowo Boże wypróbowane, tarczą jest dla tych, co się chronią do niego.
Do słów Jego nic nie dodawaj, by cię nie skarcił i zostałbyś kłamcą.
Proszę Cię o dwie rzeczy, nie odmów mi, nim umrę:
Fałsz i kłamstwo oddal ode mnie, nie dawaj mi bogactwa ni nędzy, żyw mnie chlebem niezbędnym,
bym
syty, nie stał się niewierny i nie rzekł: «A któż to jest Pan?» lub z
biedy nie zaczął kraść i nie targnął się na imię mego Boga.
-------
PSALM
(Księga Psalmów 119(118),29.72.89.101.104.163.)
Powstrzymaj mnie od drogi kłamstwa,
obdarz mnie łaską Twego Prawa.
Prawo ust Twoich jest dla mnie lepsze
niż tysiące sztuk złota i srebra.
Twoje słowo, Panie, jest wieczne,
niezmienne jak niebiosa.
Powstrzymuję nogi od każdej złej ścieżki,
aby słów Twoich przestrzegać.
Z Twoich przykazań czerpię roztropność,
dlatego nienawidzę wszelkiej ścieżki nieprawej.
Nienawidzę kłamstwa i nim się brzydzę,
a Prawo Twoje miłuję.
-------
EWANGELIA
(Łk 9,1-6)
Jezus zawołał Dwunastu, dał im moc i władzę nad wszystkimi złymi duchami i władzę leczenia chorób.
I wysłał ich, aby głosili królestwo Boże i uzdrawiali chorych.
Mówił
do nich: «Nie bierzcie nic na drogę: ani laski, ani torby podróżnej,
ani chleba, ani pieniędzy; nie miejcie też po dwie suknie.
Gdy do jakiegoś domu wejdziecie, tam pozostańcie i stamtąd będziecie wychodzić.
Jeśliby was gdzieś nie przyjęli, wychodząc z tego miasta, strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo przeciwko nim!»
Wyszli więc i chodzili po wsiach, głosząc Ewangelię i uzdrawiając wszędzie.
-------
KOMENTARZ
(Św. Hilary (ok. 315-367), biskup Poitiers, doktor Kościoła)
Co
to za "rozgłaszanie Jego chwały" (Ps 66,8), które trzeba usłyszeć? To,
bez wątpienia, że: "On obdarzył życiem naszą duszę" (w. 9); bo Bóg
przyznał wierność i wytrwanie w wyznawaniu wiary podczas głoszenia słowa
przez apostołów i cierpienia męczenników – dlatego głoszenie Królestwa
Niebieskiego obiegło całą ziemię. Zaprawdę "Ich głos się rozchodzi na
całą ziemię i aż po krańce świata ich mowy" (Ps 19,5). Zresztą, sam Duch
Święty głosi chwałę tego duchowego biegu: "O jak są pełne wdzięku na
górach nogi zwiastuna radosnej nowiny" (Iz 52,7). To właśnie to słowo
uwielbienia Boga trzeba usłyszeć przez głoszenie, wedle świadectwa
psalmisty, "bo On obdarzył życiem moją duszę, a nodze mej nie dał się
potknąć" (LXX). Bo apostołowie nie zatrwożyli się w trakcie ich
przepowiadania, pomimo postrachu i gróźb ludzkich, a ich stopy wiernie
trzymały się drogi wiary i nie zbaczały z niej...
Jednakże,
powiedziawszy: "nodze mej nie dał się potknąć", psalmista dorzuca: "Tyś,
Boże, nas doświadczył; badałeś nas ogniem, jak się bada srebro" (w.
10). To słowo, zaczęte w liczbie pojedynczej, odnosi się zatem do wielu.
Bo jeden jest Duch i jedna wiara wierzących, według tego, co napisano w
Dziejach Apostolskich: "Jeden duch i jedno serce ożywiały wszystkich
wierzących" (4,32)...
Ale co oznacza to porównanie, że zostali
"badani ogniem, jak się bada srebro"? Moim zdaniem, jeśli oczyszcza się
srebro, to po to, by je oddzielić od zanieczyszczeń, które przyczepiają
się do niewytopionej materii... To dlatego, kiedy Bóg doświadcza tych,
którzy w Niego wierzą, to nie dlatego, że nie zna ich wiary, ale
ponieważ "wytrwałość rodzi wypróbowaną cnotę", jak mówi św. Paweł (Rz
5,4). Bóg poddaje ich doświadczeniu, nie żeby ich poznać, ale by ich
doprowadzić do umocnienia w cnocie. W ten sposób, oczyszczeni ogniem i
wolni od wszelkiej domieszki przywary ciała, będą mogli zajaśnieć
blaskiem niewinności, która wydała swoje świadectwo.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz