CZYTANIE 1
(Księga Wyjścia 23,20-23.)
Tak mówi Pan: "Oto Ja
posyłam anioła przed tobą, aby cię strzegł w czasie twojej drogi i
doprowadził cię do miejsca, które ci wyznaczyłem.
Szanuj go i bądź
uważny na jego słowa. Nie sprzeciwiaj się mu w niczym, gdyż nie
przebaczy waszych przewinień, bo imię moje jest w nim.
Jeśli będziesz
wiernie słuchał jego głosu i wykonywał to wszystko, co ci polecam, będę
nieprzyjacielem twoich nieprzyjaciół i będę odnosił się wrogo do
odnoszących się tak do ciebie.
Mój anioł poprzedzi cię i zaprowadzi do Amoryty, Chetyty, Peryzzyty, Kananejczyka, Chiwwity, Jebusyty, i Ja ich wygładzę".
-------
PSALM
(Księga Psalmów 91(90),1-2.3-4.5-6.10-11.)
Kto się w opiekę oddał Najwyższemu
i mieszka w cieniu Wszechmocnego,
mówi do Pana: "Tyś moją ucieczką i twierdzą,
Boże mój, któremu ufam".
Bo On sam cię wyzwoli z sideł myśliwego
i od niosącego zgubę.
Okryje cię swymi piórami
pod Jego skrzydła się schronisz;
Wierność Jego jest puklerzem i tarczą;
nie ulękniesz się strachu nocnego.
Ani strzały za dnia lecącej,
ani zarazy, co skrada się w mroku,
ani moru niszczącego w południe.
Nie przystąpi do ciebie niedola,
a cios nie dosięgnie twego namiotu.
Bo rozkazał swoim aniołom,
aby cię strzegli na wszystkich twych drogach.
-------
EWANGELIA
(Mt 18,1-5.10)
Uczniowie przystąpili do Jezusa z zapytaniem: «Kto właściwie jest największy w królestwie niebieskim?»
On przywołał dziecko, postawił je przed nimi i rzekł:
«Zaprawdę, powiadam wam: Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego.
Kto się więc uniży jak to dziecko, ten jest największy w królestwie niebieskim.
I kto by przyjął jedno takie dziecko w imię moje, Mnie przyjmuje.
Strzeżcie
się, żebyście nie gardzili żadnym z tych małych; albowiem powiadam wam:
Aniołowie ich w niebie wpatrują się zawsze w oblicze Ojca mojego, który
jest w niebie».
-------
KOMENTARZ
(Katechizm Kościoła Katolickiego)
Życie
Słowa Wcielonego, od Wcielenia do Wniebowstąpienia, jest otoczone
adoracją i służbą aniołów... Ich śpiew uwielbienia przy narodzeniu
Chrystusa nie przestał rozbrzmiewać w uwielbieniu Kościoła: "Chwała
Bogu..." (Łk 2,14). Aniołowie strzegą Jezusa w dzieciństwie, służą Mu na
pustyni, umacniają Go w agonii i mogliby ocalić Go z ręki
nieprzyjaciół, jak kiedyś Izraela. Aniołowie także "ewangelizują" (Łk
2,10), głosząc Dobrą Nowinę Wcielenia i Zmartwychwstania Chrystusa. Będą
obecni w czasie powrotu Chrystusa, który zapowiadają, służąc Mu podczas
sądu.
W taki sam sposób całe życie Kościoła korzysta z tajemniczej i
potężnej pomocy aniołów. W liturgii Kościół łączy się z aniołami, by
uwielbiać trzykroć świętego Boga (Iz 6,6); przywołuje ich obecność w
liturgii pogrzebowej (w pieśni In paradisum deducant te angeli... -
"Niech aniołowie zawiodą cię do raju...", lub w "Hymnie cherubinów" w
liturgii bizantyjskiej) oraz czci szczególnie pamięć niektórych aniołów
(św. Michała, św. Gabriela, św. Rafała, Aniołów Stróżów).
Życie
ludzkie od początku aż do śmierci jest otoczone opieką i
wstawiennictwem aniołów. "Każdy wierny ma u swego boku anioła jako
opiekuna i stróża, by prowadził go do życia" (Św. Bazli). Już na ziemi
życie chrześcijańskie uczestniczy - przez wiarę - w błogosławionej
wspólnocie aniołów i ludzi, zjednoczonych w Bogu.
"Hymn cherubinów" (ofiarowanie w Boskiej Liturgii św. Jana Chryzostoma)
My, którzy Cherubinów tajemnie przedstawiamy,
i życiodajnej Trójcy
trójświętą pieśń śpiewamy,
odrzućmy teraz wszelką życia troskę.
2 Abyśmy przyjęli Króla wszystkich,
którego strzegą niewidzialne zastępy anielskie.
Alleluja, alleluja, alleluja.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz